[سیف‌الرضا شهابی] انتخابات اسرائیل و پیامدهای آن

در سیستم انتخاباتی رژیم صهیونیستی، هر حزب یا ائتلافی که تعداد آرای آن به ۶۱ کرسی در کنست نرسد برنده محسوب نمی‌شود. با این حساب تا این زمان هیچ‌کدام از دو رقیب اصلی یعنی نتانیاهو و آیزنکوت و ائتلاف زیر مجموعه‌شان بر خلاف ادعاهایشان برنده نیستند و ادعای برنده بودن فقط برای دلخوشی خودشان و طرفدارانشان و جنگ‌ روانی و رسانه‌ای است.

جهت تاکید، آرای بیشترِ نتانیاهو دلیل بر ابقای وی در پست نخست وزیری رژیم صهیونیستی نمی‌تواند تلقی شود. اگر نخست وزیر فعلی اسراییل موفق نشود کرسی های ائتلافش را در کنست به عدد ۶۱ برساند از ادامه کار در نخست وزیری باز می‌ماند.تا قبل از انتخابات، تلاش و تبلیغات ائتلاف‌ها بر کسب آرای بیشتر متمرکز بود. بعد از انتخابات، تلاش بر جلب دیگر احزاب است تا تعداد کرسی‌هایشان را در کنست به حداقل ۶۱ برسانند.

اکنون دو سئوال مطرح است:

۱ـ با توجه به این که نتانیاهو با عملکرد جنایتکارانه‌اش در چند سال اخیر، در دیوان کیفری بین‌المللی محکوم شده و همچنین مورد نفرت افکار عمومی جهانیان قرار گرفته، و اعتبار رژیم صهیونیستی را  در انظار جهانیان مخدوش کرده، و دیدگاه بسیاری از حامیان اسرائیل را از این رژیم برگردانده، چرا باز هم تعداد قابل توجهی از شهروندان اسرائیلی به وی و حزبش رای دادند؟

۲ـ آینده انتخابات چه خواهد شد و چه شخصی به نخست وزیری خواهد رسید؟

برای پاسخ به سئوال اول باید گفت:

اولا. فضای سیاسی حاکم بر اسرائیل خصوصاً بعد از ۷ اکتبر و عملیات «طوفان الاقصی» فضای راستگرایانه در حد افراطی است. دیدگاه‌های چپ و تا حدودی میانه، خریدار ندارد. به این دلیل حزب کارگر که زمانی نخست وزیر تعیین می‌کرد، اکنون از جایگاهی که در گذشته داشته، برخوردار نیست.  و حزبی نظیر حزب دموکرات ۸ رای بیشتر کسب نکرد.

ثانیاً. با این که نتانیاهو در مظانّ اتهام به اهمال کاری در وقوع حادثه … …