چرا باید فیلم کوتاه دید؟

بهروز شعیبی؛ فیلمساز /   فیلم کوتاه حالا قسمتی جدانشدنی از زندگی روزمره ما شده است. مسائل اجتماعی، سیاسی، شرایط اقتصادی و فرهنگی، فناوری‌های نوین و ابداعات روزافزون در حوزه رسانه، فیلم کوتاه را از دامنه رکود و انزوا و عقب‌رفت، دور نگه داشته است. امروز فیلم‌های کوتاه حلقه‌های واسط برای تقویت حافظه جمعی و ماندگاری فرهنگ یک ملت شده‌اند. ما آمده‌ایم تا روایت کنیم. ما آماده‌ایم و مخاطب آماده‌تر!

آنچه مسلم است، جامعه امروز و جوانان، مسائلی نو و پرسش‌هایی جدید دارند؛ اما چگونه باید پرسید و جواب چیست؟ یا بهتر بگویم پاسخ در نزد چه کسی است؟ سبک زندگی‌ها نه نسبت به یک دهه قبل که نسبت به یک‌سال گذشته نیز تغییر کرده است. برای طرح مسائل مختلف، فیلم کوتاه یک انتخاب و حتی یک کلاس درس است؛ چگونه می‌توان به سراغ اصل مطلب رفت و عصاره آن را بیان کرد؟ چرا که حاشیه‌ها دیگر مهم نیستند و مردم دیگر وقت آن را ندارند که ساعت‌ها برای دریافت یک پیام، زمان بگذارند. دنیای آینده دنیای فیلم کوتاه است.

در اینجا فیلم کوتاه اگر بتواند با زبان صریح خود، واقعیت‌های پنهان‌مانده از دید نخبگان، دولت‌ها و جامعه را روایت کند، تعامل «مردم با مردم»،  «مردم با نخبگان» و «نخبگان با دولت» شکل جدی‌تر به خود می‌گیرد و تبدیل به گفت‌و‌گویی اثرگذار می‌شود. از همین رو، ما ابزاری قوی برای شکل‌گیری و تداوم حیات جامعه مدنی هستیم.

در این میان، عرصه فیلم کوتاه هر چقدر کم‌زمان، اندک، شاعرانه و لطیف هم که باشد عرصه پیکار است. عرصه استفاده از امکانات محدود و شگفتی‌های انبوه. نبرد نابرابر با سایر رسانه‌ها؛ برای ساخت فیلم کوتاه، گروهی کوچک با بضاعتی نه در حد سایر تولیدات سینمایی، باید آماده پیکار شود و پیام و ایده خود را به صریح‌ترین شکل در میان انبوه آثار دیگران بیان کند، دیده شود و به حساب بیاید. بنابراین باید خلاق باشد. جسور باشد. نترسد. پیش برود و به قله برسد. …