به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، این اندیشکده استدلال میکند که پیادهسازی چنین الگویی به ایجاد پلتفرمهای هماهنگی، اشتراکگذاری دادههای دیجیتال و
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اندیشکده پویاشهر در یادداشتی با بررسی ضرورت تحول در نظام مدیریت بحران شهری، معتقد است پیچیدگی حوادث و بحرانهای امروزی، کارآمدی الگوهای سنتی و متمرکز را با محدودیت مواجه کرده و گذار به رویکردهای شبکهای و چندعاملی را به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل کرده است. از نگاه این اندیشکده، هیچ سازمانی بهتنهایی توانایی کنترل و مدیریت همه ابعاد بحران را ندارد و تحقق مدیریت اثربخش، مستلزم مشارکت همزمان دولت، بخش خصوصی و شهروندان است. به گزارش پایگاه خبری حکمرانی هوشمند، این اندیشکده استدلال میکند که پیادهسازی چنین الگویی به ایجاد پلتفرمهای هماهنگی، اشتراکگذاری دادههای دیجیتال و برگزاری تمرینهای مشترک میان سازمانها و نهادهای مسئول نیاز دارد. بر این اساس، عبور از ساختارهای قدیمی و حرکت به سمت مدیریت شبکهای، نهتنها زمینه توزیع بهینه منابع را فراهم میکند، بلکه میتواند به بهبود امدادرسانی و افزایش اثربخشی اقدامات در شرایط بحرانی منجر شود. چالشها و موانع ساختاری مدیریت بحران شبکهای در ایران
اندیشکده پویاشهر معتقد است استقرار مدیریت بحران شبکهای در ایران با مجموعهای از چالشها و موانع ساختاری روبهروست که تمرکزگرایی نهادی، موازیکاری سازمانی، فقدان پروتکلهای شفاف هماهنگی، کندی جریان اطلاعات، توزیع نامناسب منابع امدادی و محقق نشدن یکپارچگی عملیاتی و ساختاری از مهمترین آنها به شمار میروند.
از نگاه این اندیشکده، ساختارهای متمرکز مدیریتی با محدود کردن انعطافپذیری سازمانی و توزیع اختیارات، موانع جدی در مسیر شکلگیری شبکهای منسجم و کارآمد برای مدیریت بحران ایجاد کردهاند. همچنین تعدد نهادهای مسئول، از جمله سازمان مدیریت بحران، جمعیت هلالاحمر، شهرداریها و نیروهای مسلح، در شرایطی که سازوکارهای هماهنگی و ارتباطات شبکهای مؤثر وجود ندارد، به تداخل وظایف و موازیکاری سازمانی منجر شده است.
این اندیشکده در ادامه استدلال میکند که فقدان دستورالعملها و پروتکلهای ارتباطی شفاف و یکپارچه میان سازمانهای ذیربط، در کنار نبود زیرساختهای مناسب برای تبادل اطلاعات، موجب کندی جریان دادهها و کاهش سرعت تصمیمگیری و واکنش در شرایط بحرانی میشود. …