یک روز می‌شنویم «نیمی از ایرانیان» مشکل روانی دارند. روز دیگر می‌خوانیم «یک چهارم شهروندان» با اختلالات اضطرابی روبه‌رو هستند. جایی هم نوبت به «یک سوم جمعیت» می‌رسد. مخاطب حق دارد بپرسد بالاخره کدام عدد درست است، یا دست کم بداند هر عدد دقیقاً چه چیزی را اندازه گرفته است. اضطراب، اختلالات روان‌پزشکی و هر نوع ناراحتی روحی، سه اسم برای یک پرسش واحد نیستند. با این حال، این تفاوت‌ها در رفت‌وآمد سریع تیتر‌ها گم می‌شوند و عددها، پیش از آنکه چیزی را روشن کنند، روی اعصاب راه می‌روند.
چندی پیش، مدیرکل سلامت روان وزارت بهداشت گفته بود بر اساس خروجی آخرین پیمایش ملی گسترده، شیوع اختلالات روان‌پزشکی در کشور کمی بیش از ۲۵ درصد است. به گفته او، افسردگی در صدر فهرست قرار می‌گیرد و اختلالات اضطرابی پس از آن می‌آیند. این توضیح مهم است، اما برای خواننده کنجکاو کافی نیست. زیرا او می‌خواهد بداند که پیمایش چه زمانی انجام شده؟ جامعه آماری‌اش چه کسانی بوده‌اند؟ افراد چگونه انتخاب شده‌اند؟ و پرسش‌ها و معیار تشخیص چه بوده است؟
رسانه‌ای که این سؤال‌ها را نپرسد، عدد را از راهروی پژوهش‌ها برداشته و مستقیم روی میز صبحانه مردم می‌گذارد و رسماً می‌گوید: «بفرمایید، کنار چای، کمی هم نگرانی!»
عجیب، بامزه، واقعی، نگران‌کننده! …
دانلود از کافه بازار
