بر اساس دادههای تاریخی مورد اشاره، در سال ۱۳۲۰ و به دلیل اشغال ایران، نرخ رشد اقتصادی به منفی ۱۸ درصد رسید و یک بار نیز در سال ۱۳۳۰، همزمان با ملی شدن صنعت نفت و تحریمهای انگلیس، رشد اقتصادی به منفی ۳۲ درصد رسید.
وقتی گفته میشود اقتصاد نسبت به سال گذشته رشد منفی ۱۰.۱ درصدی داشته، به این معناست که اقتصاد ایران در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته نهتنها رشد نکرده، بلکه بیش از ۱۰ درصد کوچکتر شده و حجم تولید و درآمد اقتصادی نیز به همین نسبت کاهش یافته است.
بر این اساس، در حالی که میزان تولید ناخالص داخلی در سهماهه نخست سال ۱۴۰۴ معادل ۲۴۲۵۵ هزار میلیارد ریال بوده، این رقم در سهماهه نخست امسال به ۲۱۷۹۵ هزار میلیارد ریال کاهش یافته است. نفت؛ مهمترین عامل سقوط رشد اقتصادی
مهمترین عامل این رکود بزرگ در اقتصاد، کاهش چشمگیر درآمدهای نفتی است. حذف نفت از محاسبات تولید ناخالص داخلی نشان میدهد شدت افت رشد اقتصادی تا حد زیادی کاهش مییابد. مرکز آمار ایران، نرخ رشد تولید ناخالص داخلی بدون نفت را منفی ۴.۶ درصد محاسبه کرده است.
بررسی جزئیات گزارش مرکز آمار نشان میدهد از میان تمام گروهها و زیرگروههای اقتصادی، بخش استخراج نفت و گاز طبیعی با ثبت رشد منفی ۲۶.۴ درصدی، بیش از هر گروه دیگری کاهش داشته است.
در بخش صنایع و معادن نیز رشد با احتساب نفت منفی ۱۴.۷ درصد و بدون احتساب نفت منفی ۵.۲ درصد بوده است. این ارقام نشان میدهد افت تولید و درآمدهای نفتی سهم قابل توجهی در ثبت رشد اقتصادی منفی بهار امسال داشته است. کشاورزی تنها بخش با رشد مثبت
در میان تمام گروههای مورد بررسی، کشاورزی تنها بخشی بوده که رشد مثبت را تجربه کرده است. این بخش که در سالهای گذشته به دلیل خشکسالی اغلب با رشد منفی مواجه بود، در بهار امسال رشد ۲.۳ درصدی را به ثبت رسانده است.
در مقابل، گروه صنایع و معادن با رشد منفی ۱۴.۷ درصدی مواجه شده و تمام زیرگروههای آن نیز رشد منفی داشتهاند. …
