به‌قلم؛ علی بیگدلی؛ کارشناس مسائل بین‌الملل
سفر سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، به تهران در مقطعی انجام می‌شود که پرونده هسته‌ای ایران بار دیگر در نقطه‌ای حساس قرار گرفته و سایه رویارویی نظامی با آمریکا از منطقه کنار نرفته است. در چنین شرایطی، مسکو می‌کوشد، بار دیگر جایگاه خود را به‌عنوان بازیگری مؤثر در معادلات تهران و واشنگتن تثبیت کند. اما پرسش اصلی این است که آیا کرملین واقعاً قادر است گره مذاکرات را باز کند و مانع شعله‌ور شدن جنگی دیگر شود، یا آنکه بیش از هر چیز به‌دنبال تأمین منافع خود در رقابت با غرب است؟ نشانه‌هایی وجود دارد که تحرکات دیپلماتیک اخیر ایران و روسیه می‌تواند، زمینه‌ساز دور تازه‌ای از رایزنی‌ها باشد. تماس‌های مسعود پزشکیان و ولادیمیر پوتین و تأکید تهران بر احیای تفاهم‌نامه اسلام‌آباد نشان میدهد که مسیر دیپلماسی هنوز به پایان نرسیده است. در این میان، روسیه از مزیتی برخوردار است که کشورهای منطقه، از جمله پاکستان و قطر، به‌تنهایی در اختیار ندارند: ارتباط مستقیم با تهران، امکان گفت‌وگو با واشنگتن و برخورداری از حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل. این ظرفیت‌ها می‌تواند، مسکو را به بازیگری اثرگذار در جلوگیری از تشدید بحران تبدیل کند. پیوند پرونده ایران با جنگ اوکراین، این معادله را پیچیده‌تر می‌کند. هرگونه امتیاز اقتصادی واشنگتن به مسکو، از جمله تسهیل صادرات فرآورده‌های نفتی روسیه، می‌تواند در چارچوب چانه‌زنی گسترده‌تر دو قدرت معنا پیدا کند. از این منظر سفر لاوروف ممکن است صرفاً یک دیدار دوجانبه نباشد بلکه بخشی از تبادل پیام‌ها درباره چند بحران همزمان باشد. البته بدون اطلاع از محتوای مذاکرات، نمی‌توان با قطعیت گفت که وزیر امور خارجه روسیه حامل پیامی مشخص از سوی دونالد ترامپ است؛ اما همزمانی تحولات، اهمیت این احتمال را افزایش میدهد. با این … …
دانلود از کافه بازار
