البته نسبت دادن شکست جمهوریخواهان تنها به جنگ، تصویر کاملی از انتخابات به دست نمی‌دهد. افزایش هزینه زندگی، نارضایتی از شیوه اداره کشور و فساد هیئت حاکمه و نگرانی نسبت به آینده اقتصاد نیز در رفتار رأی‌دهندگان نقش داشته‌اند. با این همه، جنگ به دلیل تأثیر بر قیمت انرژی، هزینه حمل‌ونقل و احساس ناامنی اقتصادی، بسیاری از این نگرانی‌ها را تشدید کرده است. هنگامی که پیامدهای یک تصمیم نظامی در زندگی روزمره شهروندان آشکار می‌شود، دولت‌ها ناگزیرند علاوه بر محاسبات راهبردی، هزینه سیاسی آن را نیز در نظر بگیرند.
اهمیت دیگر انتخابات، تغییر ترکیب کنگره است. دموکرات‌ها با در اختیارگرفتن مجلس نمایندگان و سنا می‌توانند از ابزارهای نظارتی، بررسی بودجه، احضار مقامات و تحقیق درباره تصمیمات دولت استفاده کنند. با این حال نباید از پیروزی آنها نتیجه گرفت که رئیس‌جمهور آمریکا دیگر قادر به اتخاذ تصمیم نظامی نیست.
اختیارات اجرایی رئیس‌جمهور همچنان گسترده است بطوری که خود را «آقای وتو» نامیده است؛ لذا اختلاف‌نظر میان دولت و کنگره نیز به‌خودی‌خود مانع بروز بحران تازه نمی‌شود. افزون بر این، کنگره جدید از ژانویه کار خود را آغاز می‌کند و تأثیر عملی آن تدریجی خواهد بود.
برای ایران، مهم‌ترین نتیجه این تحول شاید تغییر در ارزیابی هزینه و فایده استفاده از نیروی نظامی باشد. تحولات ماه‌های گذشته نشان داده است حتی برخورداری آمریکا از برتری نظامی و امکانات گسترده، تضمین نمی‌کند که یک عملیات نظامی به نتیجه سیاسی موردنظر واشنگتن منجر شود. …
دانلود از کافه بازار
