«علیرضا جعفری زند»، باستانشناس و سرپرست گروه کاوش «تپه اشرف»، در گفتوگو با «پیام ما» با اشاره به موقعیت خاص «اصفهان»، «تپه اشرف» را یکی از نقاطی میداند که میتواند بخشی از تاریخ مدفون شهر را آشکار کند.
او معتقد است «اصفهان»، برخلاف برخی شهرها که در دورههایی متروک شده یا محل استقرار آنها تغییر کرده است، به حیات شهری خود ادامه داده و درنتیجه، لایههای تاریخی دورههای مختلف در بسیاری از نقاط، زیر ساختوسازهای شهر امروز باقی ماندهاند.
سرپرست گروه کاوش «تپه اشرف» میگوید همین موضوع باعث شده است تپههای باستانی در «اصفهان» اهمیت ویژهای پیدا کنند؛ زیرا بخشی از تاریخ شهر زیر سطح امروزی قرار دارد و برای شناخت آن باید سراغ کاوشهای علمی رفت.
به گفته او، کاوش «تپه اشرف» از سال ۱۳۸۹ آغاز شد و چهار فصل کاوش بهصورت متوالی از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ انجام گرفت. پس از وقفه، فصل پنجم و سپس فصل ششم نیز دنبال شد و او در بخش دیگری از سخنان خود از فصل هفتم نیز یاد میکند.
«جعفری زند» از «حیدریپور»، مدیرکل وقت میراثفرهنگی «اصفهان»، بهعنوان مدیری یاد میکند که برای آغاز کاوش «تپه اشرف» پیگیری زیادی انجام داد و برای دریافت مجوز بارها به «تهران» رفت تا سرانجام امکان آغاز عملیات فراهم شد. سرپرست گروه کاوش «تپه اشرف» میگوید در جریان این فصلها، هر بار بخش تازهای از محوطه آشکار شد؛ اما کاوش در مقایسه با وسعت محوطه، همچنان بسیار محدود باقی مانده است. سازه بزرگ خشتی و پرسش هخامنشی تپه اشرف
یکی از مهمترین یافتههایی که «جعفری زند» از آن یاد میکند، مربوط به فصل ششم کاوش و محدوده جنوبغربی تپه است؛ جایی که به گفته او، یک سازه بسیار بزرگ خشتی شناسایی شد.
او توضیح میدهد در کنار این سازه، سفالهایی مربوط به دوره هخامنشی به دست آمده است؛ شواهدی که از نگاه او، پرسش مهمی درباره حضور و استقرار در این دوره تاریخی در محدوده «تپه اشرف» ایجاد میکند. …
