در تاریخ سرقت آثار هنری، نامهایی وجود دارند که با سرقتهای پیچیده، شبکههای قاچاق بینالمللی و معاملات چندمیلیوندلاری شناخته میشوند. اما استفان برایتویزر (Stéphane Breitwieser) در دسته متفاوتی قرار میگیرد. او نه یک قاچاقچی حرفهای آثار هنری بود، نه برای سرقتهایش گروهی مسلح در اختیار داشت و نه ظاهراً انگیزه اصلیاش کسب ثروت یا شهرت بود.
برایتویزر عاشق هنر بود. در زمینه تاریخ هنر جهان مطالعات بسیار زیادی داشت، هنرمندان را میشناخت، ارزش کارشان را میدانست و به همین خاطر هم دوست داشت وقتی در خانه است، در مجاورت آنها باشد. یکی از سرگرمیهای اصلی او رفتن به موزهها بود؛ تفریحی که خیلی زود به شغل تماموقت او یعنی دزدی آثار هنری تبدیل شد.
فرآیند کار کاملا ساده و مشخص بود. به همراه نامزد خود برای رفتن به موزه بلیت میخرید، اثری را که دوست داشت انتخاب و اندازه آن را بررسی میکرد و سپس آنها را برمیداشت و بدون هیچ گونه اضظرابی از موزه خارج میشدند. یکی از آثار دزدیدهشده توسط برایتویزر
بر اساس اطلاعات کتاب «دزد هنر»، نوشته مایکل فینکل، برایتویزر در فاصله سالهای ۱۹۹۵ تا نوامبر ۲۰۰۱، در فاصله هشت سال دزدی، در جریان ۲۰۰ مورد سرقت، حدود ۳۰۰ شیء و اثر هنری را از موزهها، گالریها و مراکز نگهداری آثار تاریخی در هفت کشور اروپایی (فرانسه، سوئیس، آلمان، بلژیک، هلند، دانمارک و اتریش) دزدید.
مجموعهای که او طی این سالها گردآوری کرد، از تابلوهای نقاشی استادان قدیمی اروپا تا اشیای تزئینی، ساعتها، سلاحهای تاریخی، ظروف و مجسمههای کوچک را در بر میگرفت. بخش قابلتوجهی از سرقتها در فرانسه و سوئیس اتفاق افتاد.
در سوئیس، او در ۱۶ کانتون مرتکب سرقت شده بود. گزارشهای قضایی نشان میدهند که او بهتنهایی و با همراهی نامزدش، آن-کاترین کلاینکلاوس (Anne-Catherine Kleinklaus)، فعالیت میکرد. نقش این زن در بسیاری از سرقتها مراقبت از محیط و زیر نظر گرفتن کارکنان و بازدیدکنندگان بود. …


دانلود از کافه بازار




























































