چیلهاوس با حدود ۳۶ هزار مترمربع زیربنای کل و حداکثر ۱۰ طبقه، روی زمینی به مساحت ۵۹۵۰ مترمربع ساخته شده است. ویژگی شاخص آن، نوک شرقی ساختمان است که به دماغه یک کشتی شباهت دارد. همین فرم معماری، چیلهاوس را به یکی از نمادهای شناخته‌شده اکسپرسیونیسم در معماری تبدیل کرده است.
این ساختمان در منطقه تاریخی ساختمان‌های اداری هامبورگ قرار دارد. مجموعه «اشپایشرشتات و منطقه ساختمان‌های اداری با چیلهاوس» در پنجم ژوئیه ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
چرا نام چیلهاوس برای این ساختمان انتخاب شد؟
نام این بنا به فعالیت‌های اقتصادی هنری بی. اسلومان، سرمایه‌گذار پروژه، در آمریکای جنوبی و ارتباط او با تجارت نیترات شیلی بازمی‌گردد. اسلومان در اکتبر ۱۹۲۱ زمین پروژه را خریداری کرد. او که ثروت خود را از استخراج و تجارت نیترات شیلی به دست آورده بود، نام «چیلهاوس» را به یاد ۳۲ سال فعالیت خود در آمریکای جنوبی برای ساختمان انتخاب کرد.
در آن دوره، نامگذاری ساختمان‌های اداری در هامبورگ رواج داشت. از آنجا که شرکت کشتیرانی رابرت ام. اسلومان پیش‌تر ساختمانی را با نام اسلومان‌هاوس ساخته بود، هنری بی. اسلومان نام متفاوتی برای پروژه خود برگزید.
فریتس هوگر و طراحی بنایی متفاوت
طراحی چیلهاوس به فریتس هوگر سپرده شد؛ معماری که پیش‌تر با ساختمان‌های خود در خیابان مونکه‌برگ هامبورگ، از جمله راپولت‌هاوس و کلوپرهاوس، شناخته شده بود.
برای تأمین زیربنای مورد نظر سرمایه‌گذار، ساختمان باید ۹ تا ۱۰ طبقه ارتفاع می‌داشت. هوگر برای کاهش جلوه سنگین و حجیم بنا، طبقات بالایی را به‌صورت عقب‌نشسته طراحی کرد. این شیوه، ضمن ایجاد تنوع در نمای ساختمان، به شکل‌گیری ظاهر متمایز آن کمک کرد.
عملیات ساخت در ۱۴ مه ۱۹۲۲ آغاز شد و ساختمان در فوریه ۱۹۲۴ به سرمایه‌گذار تحویل داده شد. طراحی بخش‌های مختلف بنا، از جمله نوک شاخص شرقی آن، در طول فرایند ساخت چندین بار تغییر کرد.
آجرکاری و جزئیات فنی چیلهاوس …
دانلود از کافه بازار
