بازار
البته این برندهای گمنام از سال‌ها پیش و در روزگار کم‌تورم‌تر بازار موبایل هم حضور داشتند. اما حالا که قیمت گوشی‌های پرچمدار و میان‌رده سر به فلک کشیده و به قول معروف وحشتناک گران شده‌اند، ظهور و بروز بیشتری پیدا کرده‌اند.
«فرارو» می‌نویسد: اسم‌هایی مثل هانوفر، نمو، تی‌سی‌اچ، سایفر، تکنوموبایل، کامتل و ردتون؛ نام‌هایی‌اند که نه به اندازه سامسونگ و شیائومی آشنا هستند و نه آن‌قدرها درباره‌شان شنیده‌ایم که با اطمینان و چشم‌بسته سراغشان برویم. با این حال، به لطف قیمت‌های پروازی گوشی‌های معروف، کم مشتری ندارند. وقتی خرید ارزان‌ترین مدل‌های سامسونگ و شیائومی ۴۰ تا ۴۵ میلیون تومان آب می‌خورد و برندهای کمترشناخته‌شده، گزینه‌های خود را در محدوده ۳۵ تا ۴۰ میلیون تومان عرضه می‌کنند، شاید اختلاف قیمت در نگاه اول خیلی به چشم نیاید، اما وقتی کفگیر بودجه به ته دیگ خورده باشد، همین چند میلیون تومان هم سرنوشت خرید را عوض می‌کند. البته دیدن یک گوشی هوشمند با نامی ناآشنا و قیمتی پایین‌تر، ناخودآگاه سیستم هشدار ذهن را فعال می‌کند که نکند با جنسی تقلبی روبه‌رو هستیم؟ شاید فقط ظاهر یک گوشی هوشمند را دارد و بعد از چند روز کار، کلاً بسوزد و خاموش شود.
حقیقتاً نمی‌توانیم بگوییم کیفیتشان مثل گوشی‌های پرچمدار است، اما درجه دو بودن مترادف با تقلبی بودن نیست. این محصولات، دستگاه‌های کاملاً قانونی شرکت‌هایی هستند که با سفارش مستقیم به کارخانه‌های خارجی (عمدتاً چین) یا مونتاژ قطعات، با برند اختصاصی خودشان راهی بازار ایران می‌شوند؛ بنابراین باید حساب گوشی‌های فیک را از این برندهای اقتصادی جدا دانست. سازوکار تجاری …
