این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
استخراج بیتکوین دیگر فعالیتی محدود به چند مزرعه کوچک و علاقهمندان رمزارز نیست. رشد مقیاس این صنعت، آن را به فعالیتی سرمایهبر و انرژیبر تبدیل کرده است؛ صنعتی که اقتصاد آن را میتوان با همان منطق معدنکاری مس و طلا بررسی کرد. در معدن سنتی، عیار سنگ، هزینه استخراج و قیمت جهانی فلز، حاشیه سود معدن را تعیین میکنند. در استخراج دیجیتال نیز سختی شبکه، قیمت برق، بهرهوری دستگاه و هشپرایس همین نقش را بر عهده دارند. این تغییر برای ایران اهمیت بیشتری پیدا کرده است. کشور سالانه حدود ۱۷.۵میلیارد مترمکعب گاز همراه نفت را در مشعلها میسوزاند و همزمان با ناترازی ساختاری برق روبهروست. در چنین شرایطی، استخراج دیجیتال میتواند به یک مصرفکننده پرمصرف و غیرشفاف برای شبکه تبدیل شود یا در صورت اتصال به منابع انرژی هدررفته، بخشی از این اتلاف را به درآمد تبدیل کند. مساله اما فقط میزان برق مصرفی ماینرها نیست. تفاوت میان قیمت برق مجاز و یارانهای، عمر کوتاه تجهیزات، تغییر مسیر سرمایه به سمت هوش مصنوعی و امکان استفاده از گاز فلر، مجموعهای از متغیرها را ساخته است که آینده این صنعت را تعیین میکنند. «قیمت تعطیلی» کجاست؟ … روزنامه دنیای اقتصاد / ۷ ساعت قبل
کریپتو؛ معدن بیسنگ
همزمانی ناترازی برق در ایران در کنار میلیاردها مترمکعب گاز فلر، معادله متفاوتی پیش روی صنعت استخراج رمزارز قرار داده است. برق یارانهای میتواند به رانت انرژی و رشد فعالیتهای زیرزمینی دامن بزند و انرژی هدررفته میتواند به منبع درآمد مزارع استخراج تبدیل شود. در این میان، قیمت برق به یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده سودآوری ماینرها تبدیل شده است و عمر کوتاه تجهیزات نیز فشار بیشتری بر این صنعت وارد میکند. استخراج رمزارز حالا میان فرصت تبدیل انرژی هدررفته به درآمد و خطر تشدید فشار بر شبکه برق قرار گرفته است. برای درک بهتر این معادله، یادداشت امین واعظی، تحلیلگر بازار رمزارز، را بخوانید.
