سرخدار در زمین غریب

در محدوده محصورشده، سه درِ آهنی بزرگ برای ورود و خروج تعبیه شده، جاده‌ای عریض به داخل آن کشیده شده و عملیات ساخت‌وساز نیز در حال انجام است. در بخش‌هایی از دیوار نیز محل نصب حفاظ‌های فلزی ضدعبور پیش‌بینی شده است. آنچه در این نقطه از سه‌راهی شهرستان بیضا شکل گرفته، عرصه‌ای تفکیک‌شده با دیوار، مسیر دسترسی و سازه‌های در حال احداث است؛ عرصه‌ای که قرار است محل اجرای پروژه کشت سرخدار باشد. اما این عرصه براساس چه طرحی در اختیار مجری قرار گرفته و چه مرجعی با واگذاری و محصورسازی آن موافقت کرده است؟ مبنای فنی انتخاب سرخدار برای این منطقه چه بوده و آیا پیش از واگذاری پنج هکتار، سازگاری این گونه با شرایط اقلیمی فارس در مقیاسی محدود و کنترل‌شده بررسی شده است؟

پیگیری‌های «پیام ما» نشان می‌دهد میان تصمیم استانی برای اجرای این پروژه و نظر صریح مرجع فنی بالادستی درباره منع ورود سرخدار به مراتع، ابهام‌های جدی وجود دارد. با وجود چندین نوبت تماس با مدیرکل و معاون فنی اداره‌کل منابع‌ طبیعی و آبخیزداری فارس و همچنین پیگیری از روابط‌عمومی سازمان منابع‌ طبیعی کشور، تاکنون پاسخی رسمی برای این ابهام‌ها ارائه نشده است. اسناد اداری چه می‌گویند؟

براساس اسناد رسیده به «پیام ما»، موضوع کشت گونه سرخدار در کمیته فنی اداره‌کل منابع‌ طبیعی و آبخیزداری استان فارس مطرح و بررسی شده است.

صورت‌جلسه کمیته فنی منابع‌ طبیعی فارس به تاریخ ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که کشت این گونه در قالب طرح مرتع‌داری به تصویب رسیده است.

این در حالی است که مرجع بالادستی، یعنی کمیته فنی دفتر امور مراتع سازمان منابع‌ طبیعی کشور، طی صورت‌جلسه‌ای و با استناد به نامه شماره ۱۴۰۴/۱۱/۱۴-۱۴۰۴۳۴۶۴۷۸/۱۲، به‌صراحت با کاشت گونه سرخدار در طرح مرتع‌داری در شیراز مخالفت کرده است. در این صورت‌جلسه به مصوبه جلسه شماره ۷۳ کمیته فنی اداره‌کل منابع‌ طبیعی و آبخیزداری استان فارس نیز استناد شده است. …