پژوهشگران معتقدند مشکل کمآبی تهران را نمیتوان صرفاً با افزایش منابع تأمین آب برطرف کرد. نظام مدیریت آب پایتخت، علاوه بر مشکلات ناشی از خشکسالی، تغییرات اقلیمی و افزایش تقاضا، با چالشهای نهادی و مدیریتی نیز روبهرو است. نبود هماهنگی کافی میان سازمانهای مسئول، پراکندگی وظایف و ضعف مشارکت شهروندان از عواملی هستند که توانایی تهران را برای مقابله با بحران کاهش دادهاند.
این مطالعه با استفاده از دادههای سال ۱۴۰۲، وضعیت تنش آبی مناطق ۲۲گانه تهران را بررسی کرده است. برای این کار از شاخص تنش آبی (WSI) استفاده شده است که نسبت برداشت سالانه آب به میزان آب قابلدسترس را محاسبه میکند. هرچه مقدار این شاخص بیشتر باشد، فشار بر منابع آب بالاتر است.
براساس روش پژوهش، شاخص کمتر از ۰٫۴ نشاندهنده تنش پایین، شاخص بین ۰٫۴ تا ۰٫۸ بیانگر تنش متوسط، شاخص بین ۰٫۸ تا ۱٫۲ نشاندهنده تنش شدید و مقدار بالاتر از ۱٫۲ بیانگر وضعیت بحرانی است. پژوهشگران با این روش، مناطق تهران را به چهار گروه تقسیم کردهاند.
کدام مناطق تهران بیشترین تنش آبی را دارند؟
مناطق ۱۰ و ۱۴ بحرانیترین مناطق تهران از نظر تنش آبی هستند. در این مناطق، برداشت سالانه آب شرب بهمراتب بالاتر از ظرفیت تجدیدپذیری منابع است و خطر بروز بحران آبی در آنها کاملاً محسوس است. شاخص تنش آبی منطقه ۱۰، ۱٫۴۱ محاسبه شده و بالاترین مقدار را در میان مناطق ۲۲گانه دارد. منطقه ۱۴ با شاخص ۱٫۲۴ در رتبه بعدی قرار گرفته است. …

بازار





















































































