این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
در سال ۲۰۲۵ چین حدود ۲۷۰ هزار تن از ۳۹۰ هزار تن تولید معدنی جهان، یعنی نزدیک به ۷۰ درصد را در اختیار داشت. اگر تمرکز خود را به چهار عنصر اصلی مورد استفاده در مگنتهای دائمی، یعنی نئودیمیوم، پرازئودیمیوم، دیسپروزیم و تربیوم محدود کنیم، تصویر دقیقتری از قدرت چین خواهیم داشت. چین در سال ۲۰۲۴ حدود ۶۰ درصد استخراج این چهار عنصر را در اختیار داشت؛ اما سهم آن در جداسازی و پالایش به ۹۱ درصد میرسید و در مرحله نهایی، یعنی تولید مگنتهای دائمی متخلخلشده، سهم چین حدود ۹۴درصد بود. مگنتهای حاصل از این زنجیره در موتور خودروهای برقی، توربینهای بادی، تجهیزات صنعتی، روباتیک، دیتاسنترها، الکترونیک و طیفی از تجهیزات هوافضا و دفاعی استفاده میشوند. عناصر نادر خاکی لزوما در پوسته زمین کمیاب نیستند؛ مساله، یافتن ذخایری با غلظت اقتصادی و سپس ایجاد ظرفیت فرآوری آنهاست. بخش اصلی قدرت چین نیز در همین حلقههای بعد از استخراج، یعنی جداسازی، پالایش و تولید مگنت متمرکز شده است. در آوریل ۲۰۲۵ چین هفت عنصر از جمله ساماریوم، گادولینیوم، تربیوم، دیسپروزیم، لوتتیوم، اسکاندیوم و ایتریوم و برخی محصولات مرتبط را تحت کنترل صادراتی قرار داد. صادرکنندگان برای خروج این مواد از چین نیازمند دریافت مجوز شدند. چین در اکتبر دامنه کنترلها را گستردهتر کرد؛ هرچند مقررات جدید اکتبر در ماه نوامبر برای یک سال تعلیق شد، کنترلهای آوریل پابرجا ماندند. برای نخستین بار، چیزی که سالها در گزارشهای نهادهای مالی درباره فلزات حساس با عنوان «ریسک تمرکز» نوشته میشد، به مساله روز کارخانهها تبدیل شده بود. …
