خبر منتشرشده درباره بحران اردوی صنعت نفت آبادان بر سر بدهی به هتل و همزمانی آن با بلاتکلیفی مدیریتی باشگاه، یک پرسش اساسی ایجاد میکند: چگونه باشگاهی که برای حضور در بالاترین سطح فوتبال کشور مجوز میگیرد، برای هزینهای جاری مانند اقامت تیم با چنین بحرانی مواجه میشود؟ بر این اساس باید پاسخ داد مشکل فوتبال ایران صرفا یک هتل نیست؛ مشکل، فقدان نظام حرفهای مدیریت مالی در بسیاری از باشگاهها است.
در فوتبال حرفهای دنیا، مدیریت اقتصادی باشگاه یک فعالیت تزئینی نیست که مدیرعامل هر زمان لازم دانست فردی را با عنوان «معاون اقتصادی» یا «مدیر مالی» منصوب کند. باشگاه حرفهای باید ساختار مالی، بودجه مصوب، جریان نقدی، کنترل تعهدات، گزارشگری مالی و مسئول مشخص برای پاسخگویی داشته باشد.
اتفاقا مقررات یوفا (UEFA) نشان میدهد اقتصاد باشگاه تا چه اندازه جدی گرفته شده است. نظام پایداری مالی یوفا بر سه محور توان پرداخت بدهیها، ثبات مالی و کنترل هزینهها استوار است؛ به طوری که در مقررات فعلی، باشگاهها باید از پرداختنشدن بدهیهای سررسیدشده جلوگیری کنند و حتی بدهی به باشگاههای دیگر، بازیکنان و کارکنان و نهادهای مالیاتی و اجتماعی تحت کنترل قرار دارد.
از فصل ۲۰۲۵/۲۶ نیز نسبت هزینههای مرتبط با ترکیب تیم، شامل دستمزد بازیکنان و مربیان، هزینه نقلوانتقال و کارمزد واسطهها، حداکثر ۷۰ درصد درآمد باشگاه تعیین شده است.
این قاعده بسیار مهم به این معنا است که باشگاه نمیتواند بدون توجه به توان درآمدزایی خود، صرفا با تزریق پول یا ایجاد بدهی، تیم گرانقیمت بسازد.
حتی در بخش ترازنامه نیز استاندارد وجود دارد؛ و طبق مقررات یوفا، باشگاه باید وضعیت حقوق صاحبان سهام مثبت داشته باشد یا نسبت به دوره قبل حداقل ۱۰ درصد بهبود ایجاد کرده باشد. …


دانلود از کافه بازار































































































