این اثر تنها یک نمونه از حضور قلمکاری ایرانی در مجموعههای موزهای جهان است؛ هنری که در آن، سطح پارچه همچون صفحهای برای ترکیب نقشها و رنگها عمل میکند.
قلمکاری، در شکل سنتی خود، بر پایه انتقال نقش به پارچه شکل میگیرد. استادکار ابتدا طرح مورد نظر را آماده میکند و سپس آن را با استفاده از مُهرهای چوبیِ کندهکاریشده روی پارچه مینشاند. هر مهر میتواند بخشی از نقش یا یکی از رنگهای آن را منتقل کند، به همین دلیل، برای اجرای طرحهای چندرنگ باید مهرهای مختلف با دقت روی یکدیگر منطبق شوند. کوچکترین جابهجایی ممکن است نظم نقش را برهم بزند و از وضوح طرح بکاهد.
مُهرها معمولاً از چوب ساخته میشوند و بخشهایی از سطح آنها که باید رنگ را منتقل کنند، بهصورت برجسته باقی میماند. رنگ روی مهر قرار میگیرد و با فشردن آن بر پارچه، طرح منتقل میشود. این فرایند برای بخشهای مختلف طرح تکرار میشود تا نقش نهایی شکل بگیرد. در برخی نمونهها نیز نقاشی دستی در کنار چاپ به کار میرود، بنابراین همه پارچههایی که با عنوان قلمکاری شناخته میشوند، الزاماً با یک روش کاملاً یکسان تولید نشدهاند.
در این شیوه، مهارت تنها به کندهکاری مُهر محدود نیست؛ شناخت رنگ، آمادهسازی پارچه، میزان فشار دست و انطباق دقیق نقشها نیز اهمیت دارد. استادکار باید بتواند طرحی را که روی سطح کوچک مهر کندهکاری شده است، در تکرارهای متعدد به نقشی منظم و هماهنگ روی پارچه تبدیل کند.
یکی از کانونهای مهم قلمکاری …


دانلود از کافه بازار




























































