بااین‌حال، رویداد برخوردی چیکشلوب شدیدترین افت تنوع زیستی در تاریخ زمین را در پی نداشت. برای مثال، شواهد فسیلی نشان می‌دهد که در پایان دوران پرمین، شمار بیشتری از گونه‌های زنده برای همیشه از روی زمین محو شدند.
به‌طور مرسوم، سه انقراض بزرگ دیگر نیز در تاریخ زمین شناسایی می‌شوند: انقراض پایان اردویسین، دونین پسین و پایان تریاس. افزون‌بر این، برخی پژوهشگران از وقوع یک رویداد انقراضی دیگر در دوران ادیاکاران سخن گفته‌اند؛ دورانی که سوابق فسیلی آن بسیار ناقص‌تر است. همچنین پیشنهادهایی درباره‌ی چندین رویداد انقراضی دیگر نیز مطرح شده است.
اکنون مدلی به نام «وان‌استراتا» با بهره‌گیری از توانایی تشخیص الگو که امروزه به بخش جدایی‌ناپذیر بسیاری از سامانه‌های هوش مصنوعی تبدیل شده است، تصویری با وضوح زمانی بسیار بالاتر از این رویدادها ارائه می‌کند.
دیرینه‌شناسان معمولاً با بررسی حضور یا غیبت گونه‌ها در بازه‌های زمانی یک میلیون ساله، انقراض‌ها را شناسایی می‌کنند. می‌دانیم که سوابق فسیلی کامل نیست؛ بااین‌حال، اگر گونه‌ای در یک بازه زمانی فراوان باشد اما در سنگ‌های جوان‌تر مشاهده نشود، منطقی است که فرض کنیم تقریباً در همان دوره منقرض شده است. هنگامی که تعداد زیادی از گونه‌ها در یک بازه زمانی مشابه ناپدید شوند، پژوهشگران آن را یک انقراض بزرگ تلقی می‌کنند. …
دانلود از کافه بازار
