آخرین کلام شهید
پدر شهید محراب بشارتی جفرودی میگوید: شب قبل از شهادتش با پسرم تماس گرفتم. محراب گفت: پدرجان، نگران و ناراحت من نباشید. حالم خوب است. ما در محوطه باز پادگان هستیم و شبها هم با پتو همینجا میخوابیم. جایمان خوب است. محراب صبح روز شهادتش، حدود یک ساعت پیش از حادثه، نیز با مادرش صحبت کرده و گفته بود: صبحانه خوردهام و الان هم داخل ساختمان هستم. حالم خوب است. اما ساعتی بعد، دشمن آمریکایی ــ صهیونی ساختمان پادگان را هدف حمله موشکی قرار داد و محراب به همراه تعدادی از کارکنان کادر و نیروهای وظیفه به شهادت رسید.
تحمل دوری از دوستان سربازش را نداشت
محمد بشارتی همچنین افزود: محراب پیش از آغاز جنگ ۱۲روزه برای دیدن خانواده به مرخصی آمد، اما حتی در آن فرصت کوتاه نیز به فکر دوستانش در پادگان بود. من و مادرش از او خواستیم با توجه به شرایط جنگی، فعلا در خانه بماند و به پادگان برنگردد، اما در پاسخ گفت: «نه، من باید برگردم تا دوستانم هم فرصت مرخصی پیدا کنند.» با وجود اینکه هنوز مرخصیاش تمام نشده بود، دو روز پس از آغاز جنگ ۱۲روزه به پادگان بازگشت و سرانجام دوم تیر ۱۴۰۴ به شهادت رسید.
خوشاخلاق و آرام بود
پدر محراب درباره فرزندش گفت: محراب جوانی آرام، متدین، پاک و درسخوان بود. او در رشته مهندسی کامپیوتر از دانشگاه آزاد اسلامی فارغالتحصیل شد و هنگام شهادت ۲۵ سال داشت. او اهل ورزش و بهویژه فوتبال بود و هر بار به مرخصی میآمد، همراه دوستانش در زمین فوتبال حسنرود بازی میکرد. …


دانلود از کافه بازار




























































