نیویورکر مینویسد کوشنر پس از این دیدار، طرفهای ایرانی خود را شایسته صرف وقتش ندانست. او به خبرنگاران گفت: «همهاش حقهبازی است. آنها اساساً همهجا با ما بازی میکردند و خیلی حیلهگر بودند.»
به نوشته نیویورکر، کوشنر ۴۵ ساله چندان برای فن دیپلماسی اهمیتی قائل نیست. از نگاه او، دانستن تاریخ یک منطقه یا جزئیات مواضع مذاکرهکنندگان اهمیت کمتری از این دارد که صرفاً به حرف طرفین گوش بدهید و اختلاف میان آنها را بهطور مساوی تقسیم کنید.
او گفته توافقهای صلح شبیه معاملات املاک هستند؛ هر دو به چانهزنی سخت و گاهی بلوفزدن نیاز دارند. از نظر کوشنر، اینکه بسیاری از دیپلماتها پیش از او در حل این مسائل شکست خوردهاند، نه نشانه سرسختی مشکلات بینالمللی، بلکه گواهی بر متوسطبودن پیشینیان اوست.
براساس روایت نیویورکر، وقتی کوشنر و ویتکاف در ماه فوریه دیدار با مذاکرهکنندگان ایرانی را آغاز کردند، دو کشور در آستانه جنگ قرار داشتند. در سال ۲۰۲۵، نیروهای آمریکایی و اسرائیلی تأسیسات غنیسازی هستهای ایران را بمباران کرده بودند. پس از آن، ترامپ اعلام کرد که توانایی ایران برای غنیسازی اورانیوم «بهطور کامل نابود شده است».
با این حال، ترامپ و دیگر مقامهای غربی خواستار امتیازات بیشتری بودند. ایران همچنان ذخیره بزرگی از اورانیوم را در اختیار داشت. این ذخیره در زیر آوار ناشی از بمباران سال ۲۰۲۵ مدفون شده بود، اما ترامپ و نتانیاهو اصرار داشتند که ایرانیها این ذخیره را واگذار کنند و از هرگونه قصد برای غنیسازی اورانیوم در آینده صرفنظر کنند. …
