سلامت نهادی یعنی تصمیمی که می‌ماند
نهاد سالم از نگاه من نهادی است که تصمیمش قابل پیش‌بینی، پاسخ‌گو و ماندگار باشد. این سه ویژگی در حکمرانی اقتصاد دیجیتال ما کمیاب است. تصمیم‌ها اغلب بی‌مقدمه گرفته می‌شود، چند دستگاه همزمان درباره یک موضوع نظر می‌دهند و کمتر کسی هزینه‌ای را که یک تصمیم به بنگاه‌ها و کاربران تحمیل کرده، اندازه می‌گیرد. نتیجه روشن است: بنگاه به جای برنامه‌ریزی برای رشد، انرژی‌اش را صرف حدس زدن تصمیم بعدی می‌کند.
ایده‌ای که از دنیای نفت می‌آید
پیشنهاد من ایده‌ای است که در دنیای قراردادهای بزرگ آشناست. در قراردادهای نفتی و سرمایه‌گذاری خارجی، سال‌هاست مفهومی به نام بند تثبیت به کار می‌رود. سرمایه‌گذار می‌خواهد مطمئن شود اگر پس از امضای قرارداد قوانین و مقررات تغییر کرد، شرایط او یک‌شبه دگرگون نمی‌شود. منطقش ساده است: دولتی که سرمایه بلندمدت می‌خواهد، باید دست‌کم بخشی از آینده را قابل پیش‌بینی کند.
پرسش این است که چرا آنچه برای یک میدان نفتی پذیرفتنی است، برای اقتصاد دیجیتال پذیرفتنی نباشد. امروز ارزش‌آفرینی کشورها بیش از هر زمان دیگری به زیرساخت داده و ارتباطات گره خورده است و سرمایه‌گذار این حوزه، چه داخلی و چه خارجی، دست‌کم به همان اندازه به ثبات نیاز دارد.
بند تثبیت دیجیتال می‌تواند سه جزء داشته باشد. جزء نخست، حداقل دوره ثبات است: هر مقرره‌ای که بر کسب‌وکارهای ارتباطی و اینترنتی اثر می‌گذارد، جز در شرایط اضطراری که قانون تعریف کرده، دست‌کم برای دوره‌ای مشخص، مثلا دوازده ماه، ثابت بماند. جزء دوم، پیش‌اعلام و ارزیابی اثر است: هر تصمیم تازه با فاصله زمانی … …
دانلود از کافه بازار
