موسسه مالی ملل؛ هر روز زیانده‌تر از دیروز

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ از دهه ۹۰ به بعد، موسسات زیادی به دلیل تخلف یا ناترازی بیش از حد، به دست دولت‌های وقت منحل یا ادغام شدند که نزدیک‌ترین تجربه به دولت سیزدهم و در سال ۱۴۰۲ باز می‌گردد. در آن سال انحلال موسسات نور، توسعه و کاسپین قدمی بود که در راستای کاهش تخلفات و ناترازی نظام بانکی برداشته شد که البته سپرده‌های موسسه نور پس از انحلال به بانک ملی انتقال داده شد. پس از این اتفاق و در حال حاضر، فقط یک موسسه در کشور باقی مانده و آن نیز موسسه مالی و اعتباری ملل است.

مهر ماه سال ۱۴۰۰ بود که بانک مرکزی موافقت خود را با ارتقا موسسه اعتباری ملل به بانک ملل، ظرف مدت شش ماه اعلام کرد. این تصمیم به دلیل وضعیت نامطلوب موسسه ملل از جهت شاخص‌های ثبات و سلامت اتخاذ شد و طی یک نامه ۵ بندی، مقرر شد تا موسسه اعتباری ملل اقداماتی را جهت افزایش سلامت و بهبود شاخص‌های مالی خود انجام دهد.

اما به تدریج، وضعیت موسسه ملل نه فقط بهبود پیدا نکرد، بلکه با منفی شدن برخی شاخص‌ها همراه شد؛ به ‌طوری که آن را به یکی از گزینه‌های روی میز برای انحلال تبدیل کرد. سرمایه صفر، تسهیلات میلیاردی

بررسی صورت‌های مالی موسسه اعتباری ملل طی ۹ سال اخیر نشان می‌دهد همه شاخص‌هایی که به سلامت یک بانک و موسسات مالی مربوط می‌شود، در این موسسه در حال نزول است؛ به‌ این صورت که سرمایه نظارتی موسسه ملل که نشانگر مقدار سرمایه‌ مورد نیاز بانک یا موسسه اعتباری برای مقابله با زیان‌های احتمالی است، در سال ۱۴۰۴ به منفی ۶۵ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ رقمی که نشان می‌دهد این موسسه حتی یک ریال توانایی پرداخت تسهیلات را ندارد. 

اما مساله اینجاست که میزان تسهیلات اشخاص مرتبط موسسه ملل ۱۰ هزار میلیارد تومان و تسهیلات کلان آن ۷ هزار میلیارد تومان بوده است. درحالی که در صورت مالی ارائه شده در کدال، میزان مجاز این تسهیلات را صفر ریال درنظر گرفته است؛ بنابراین با وجود اینکه این موسسه توانایی پرداخت هیچگونه تسهیلاتی را نداشته اما در سال ۱۴۰۴ همچنان اقدام به اعطای تسهیلات به … …