بازار
یک پژوهشگر فرهنگ عامه خراسان رضوی، در گفت‌وگو با ایسنا درباره پیشینه لحاف‌دوزی و جایگاه آن در زندگی مردم اظهار کرد: لحاف کرسی تنها یک وسیله گرمایشی نبود، بلکه بخشی از شیوه زندگی خانواده‌ها در فصل زمستان محسوب می‌شد. در گذشته که وسایل گرمایشی امروزی در دسترس نبود، کرسی یکی از راه‌های اصلی گرم کردن اعضای خانواده بود و لحاف نیز نقش مهمی در حفظ گرما داشت.
علی اکبر خلیلی، افزود: با فرا رسیدن فصل سرما، خانواده‌ها برای آماده کردن کرسی و وسایل مورد نیاز آن اقدام می‌کردند. در همین زمان، کار لحاف‌دوزان نیز رونق بیشتری می‌گرفت و افرادی که در این حرفه مهارت داشتند، برای دوخت لحاف‌های تازه یا ترمیم لحاف‌های قدیمی مشغول به کار می‌شدند.
وی با اشاره به ارتباط این حرفه با شرایط زندگی در گذشته بیان کرد: بسیاری از مشاغل سنتی بر اساس نیازهای روزمره مردم شکل گرفته بودند. لحاف‌دوزی نیز از همین دسته مشاغل بود و تا زمانی که کرسی در خانه‌ها استفاده می‌شد، تقاضا برای دوخت و تعمیر لحاف وجود داشت.
خلیلی اظهارکرد: لحاف کرسی با لحاف‌های معمولی تفاوت‌هایی داشت و باید متناسب با اندازه کرسی و نیاز خانواده دوخته می‌شد. انتخاب پنبه، آماده‌سازی آن، تنظیم ضخامت لحاف و دوخت منظم پارچه‌ها از جمله مراحلی بود که در کیفیت محصول نهایی تأثیر داشت.
این پژوهشگر فرهنگ عامه ادامه داد: در گذشته، مردم برای وسایل خانه ارزش زیادی قائل بودند و تلاش می‌کردند تا مدت‌ها از آن‌ها استفاده کنند. به همین دلیل، تعمیر و بازسازی لحاف‌های قدیمی نیز بخشی از کار لحاف‌دوزان بود. گاهی یک لحاف چندین سال در خانه استفاده می‌شد و با تعویض پارچه یا باز کردن و مرتب کردن پنبه‌های داخل آن، دوباره قابل استفاده می‌شد.
از پنبه‌زنی تا دوخت؛ مهارتی که تجربه می‌خواست …
