بازار
منطقه‌ای که شما در آن خدمت می‌کنید، به نظر می‌رسد به عشق‌آباد، پایتخت ترکمنستان، نزدیک‌تر از بجنورد باشد.
بله، منطقه ما در نوار مرزی قرار دارد و بخشی از مرز ایران و ترکمنستان در منطقه حفاظت شده گلیل و سرانی می‌گذرد.
حفاظت در منطقه مرزی چه تفاوتی با مناطق دیگر دارد؟ با توجه به اینکه حیات‌وحش مرز سیاسی نمی‌شناسد و عملا حیات‌وحش در میان مرزها تردد می‌کنند.
یکی از تفاوت‌های مهم، محدودیت‌هایی است که مرز برای تعقیب متخلفان ایجاد می‌کند. منطقه ما صعب‌العبور است، پوشش جنگلی و محدودیت دید دارد و در یک ضلع آن، کشور همسایه قرار گرفته است. ما اجازه ورود به خاک آن کشور را نداریم و بعضی شکارچیان غیرمجاز ایرانی از این موضوع سوءاستفاده می‌کنند. می‌دانند اگر وارد خاک ترکمنستان شوند، ما نمی‌توانیم تعقیبشان کنیم.
آیا همکاری بین دو کشور در حفاظت از منطقه وجود دارد؟
در سطح کلان، بین مسئولان دو کشور همکاری‌هایی وجود دارد، اما هماهنگی در سطح عملیاتی و برای یک اتفاق لحظه‌ای، دشوار است. اتفاقا سمت ترکمنستانی این منطقه نیز منطقه حفاظت شده آرچابیل است.
محیطبانان ترکمنستان را از نزدیک دیده‌اید؟ ارتباطی میان شما وجود دارد؟
از دور دیده‌ایم، اما هیچ‌وقت هم‌کلام نشده‌ایم، اولا زبان مشترکی نداریم و هر دو طرف فاصله خود را از خط مرزی حفظ می‌کنیم. از طرف دیگر، منطقه مرزی ترکمنستان به‌شدت کنترل می‌شود و تا جایی که من اطلاع دارم، ورود افراد غیرمسئول به نزدیک مرز در این کشور ممنوع است. من پیش‌تر در شهرستان راز و جرگلان در امتداد همین نوار مرزی، در سمت استان گلستان، هم خدمت کرده‌ام. در آن محدوده، ترکمنستان چند لایه حفاظتی شامل سیم خاردار و مسیرهای کنترل‌شده ایجاد کرده است. تا حالا شکارچی ترکمنستانی داخل مرز ما نشده است؛ البته مناطق دو سوی مرز از نظر غنای حیات‌وحش، ظرفیت‌های ارزشمندی دارند. …
