بازار
در فوریه ۱۹۳۳، چند روز پس از آنکه «آدولف هیتلر» صدراعظم آلمان شد، در نمایشگاه خودروی برلین حضور یافت. او در یکی از نخستین سخنرانی‌هایش پس از به قدرت رسیدن، از صنعت خودروسازی آلمان حمایت کرد و از برنامه‌ای گسترده برای ساخت بزرگراه‌ها خبر داد.
یک سال بعد، «فردیناند پورشه»، طراح خودروی اتریشی که بعدها برند خودروسازی پورشه را بنیان گذاشت، طرح تولید یک «خودروی مردم» یا همان فولکس‌واگن را ارائه کرد. این خودرو چهار صندلی داشت و سرعت آن برای استفاده در شبکه جدید بزرگراه‌های آلمان مناسب بود. هیتلر از این ایده حمایت کرد.
در مه ۱۹۳۷، سازمان کارگری حزب نازی، موسوم به جبهه کارگری آلمان (DAF)، شرکت «سازمان آماده‌سازی مسیر تولید خودروی مردم آلمان» را تاسیس کرد که امروزه با نام فولکس‌واگن شناخته میشود.
در فوریه ۱۹۳۹، خودروی «کی‌دی‌اف واگن» (KdF-Wagen) طراحی‌شده به دست «فردیناند پورشه»- که پیش‌درآمدی بر فولکس‌واگن «بیتل» محسوب میشود – در نمایشگاه خودروی برلین رونمایی شد. قرار بود این خودرو به‌صورت انبوه تولید و از طریق طرح پس‌انداز اقساطی در اختیار کارگران صنعتی قرار گیرد، اما با آغاز جنگ جهانی دوم، این برنامه هرگز عملی نشد. در عوض، کارخانه به تولید تسلیحات و تامین خودروهای کاربردی برای ارتش آلمان روی آورد. نجات «بیتل» و احیای فولکس‌واگن
پس از تسلیم آلمان نازی در برابر نیروهای متفقین در مه ۱۹۴۵ و پایان جنگ در اروپا، «ایوان هرست»، مهندس ارتش انگلیس، مامور بررسی کارخانه فولکس‌واگن در شهر ولفسبورگ شد. او مقام‌های اشغالگر را متقاعد کرد که کارخانه را حفظ کنند و تولید خودروی «بیتل» را از سر بگیرند.
در سال ۱۹۵۵، یک دهه پس از پایان جنگ، یک‌میلیونمین دستگاه خودروی «بیتل» در کارخانه ولفسبورگ تولید شد. این خودرو بعدها به یکی از عوامل مهم رونق اقتصادی آلمان غربی پس از جنگ، معروف به معجزه اقتصادی، تبدیل شد و در دهه ۱۹۶۰ نیز به نمادی از فرهنگ جایگزین و موسوم به «قدرت گل» (Flower Power) تبدیل شد. …
