این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
ماشینآلات معدنی از جمله حفاری، بارگیری، حمل و تجهیزات فرآوری، بخش قابلتوجهی از سرمایه مورد نیاز برای راهاندازی و توسعه یک معدن را تشکیل میدهند و طبیعتا هر عاملی که هزینه ورود این تجهیزات به کشور را افزایش دهد، به افزایش سرمایه مورد نیاز برای اجرای پروژه منجر خواهد شد. در شرایطی که تامین مالی برای معدنکاران بهسادگی امکانپذیر نیست، اضافه شدن هزینه حقوق ورودی به این معادله، فاصله میان منابع مالی موجود و سرمایه مورد نیاز را بیشتر میکند. مساله اصلی اینجاست که بخش معدن در حال حاضر با ناوگانی مواجه است که بخش قابلتوجهی از آن عمر بالایی دارد. نمونه روشن این وضعیت را میتوان در برخی معادن بزرگ کشور مشاهده کرد؛ بهگونهایکه در بعضی موارد، ماشینآلاتی که سالها پیش و حتی پیش از انقلاب وارد کشور شدهاند، همچنان در چرخه فعالیت قرار دارند. ادامه فعالیت این تجهیزات صرفا به معنای قدیمی بودن ماشینآلات نیست، بلکه آثار اقتصادی آن نیز بهتدریج خود را در هزینه تولید نشان میدهد. ماشینآلات قدیمی معمولا مصرف سوخت بالاتری دارند، به قطعات یدکی بیشتری نیاز پیدا میکنند و هزینه تعمیر و نگهداری آنها نیز افزایش مییابد.از سوی دیگر، افت بهرهوری تجهیزات میتواند میزان استخراج را کاهش دهد و در نتیجه هزینه استخراج هر واحد ماده معدنی را بالا ببرد. بنابراین، نوسازی ماشینآلات صرفا یک انتخاب برای افزایش ظرفیت نیست، بلکه بخشی از فرآیند کاهش هزینه و افزایش بهرهوری در معادن محسوب میشود. از همین منظر، افزایش هزینه واردات تجهیزات در نقطهای که معدنکار به دنبال جایگزینی ماشینآلات فرسوده است، میتواند یک تناقض جدی ایجاد کند. از یک طرف سیاستگذار بر ضرورت نوسازی معادن و جایگزینی ماشینآلات فرسوده تاکید میکند و از طرف دیگر، با افزایش هزینه ورود تجهیزات، سرمایه مورد نیاز برای همین فرآیند را افزایش میدهد. سرمایهگذاری در معدن گرانتر میشود …
