آیا در دوران آشوب، نوشتن داستان ارزشی دارد؟

به گزارش ایسنا، مدت‌ها از الیف شافاک به‌عنوان پرخواننده‌ترین نویسنده زن ترکیه یاد می‌شد؛ اما امروز، بی‌شک می‌توان گفت که او محبوب‌ترین نویسنده این کشور است. شاید اورهان پاموک برنده جایزه نوبل ادبیات شده باشد، اما این رمان‌های شافاک هستند که با اشتیاق فراوان میان خوانندگان دست‌به‌دست می‌شوند. کتاب «رودهایی در آسمان» (There Are Rivers in the Sky) که سرگذشت یک قطره باران را از نینوای باستان تا رود دجله در سال ۲۰۱۸ دنبال می‌کند، سال گذشته یکی از پرفروش‌ترین رمان‌های ادبی در بریتانیا بود. رمان «جزیره درختان گمشده» (The Island of Missing Trees)،  داستانی عاشقانه که وقایع آن در قبرسِ پس از دوران استعمار و لندن معاصر می‌گذر، در سال ۲۰۲۲ به فهرست نهایی «جایزه ادبی زنان» راه یافت؛ و کتاب «۱۰ دقیقه و ۳۸ ثانیه در این دنیای عجیب» (and 10 Minutes 38 seconds in This Strange World) که راوی آن یک کارگر جنسی به قتل رسیده در استانبول است، در سال ۲۰۱۹ نامزد دریافت جایزه بوکر شد.

دسامبر گذشته، او به ریاست «انجمن سلطنتی ادبیات» انگلستان برگزیده شد. شاید وسوسه‌انگیز باشد که بگوییم او روی دور موفقیت افتاده است، اما واقعیت این است که شهرت و شمار خوانندگان آثار شافاک، بیش از ۲۰ سال است که به‌طور پیوسته رو به رشد بوده است؛ دوره‌ای که دربرگیرنده همین تعداد کتاب است که ۱۴ مورد از آن‌ها رمان هستند.

او در سخنرانی‌اش در «تد» (TED: همایش تکنولوژی، سرگرمی، طراحی با هدف ارائه ایده‌های ارزشمند) در سال ۲۰۱۷ که بیش از ۶.۴ میلیون بار در فضای مجازی دیده شده است، خود را فردی اهل استانبول، «اروپایی‌تبار و اروپایی به انتخاب خود» و کسی که سال‌ها ساکن لندن بوده، توصیف می‌کند. او می‌گوید: «دوست دارم خودم را روحی جهانی، شهروندی از جهان، کوچ‌نشین و قصه‌گویی سیار بدانم». رمان‌های او با اعتمادبه‌نفس از دل قرن‌ها و قاره‌های گوناگون می‌گذرند و به موضوعاتی همچون سیاست، تاریخ، فمینیسم و ​​بوم‌شناسی می‌پردازند؛ آثاری که معمولا با رگه‌ای از رئالیسم جادویی یا عرفان همراه هستند. …