تجربه استقامت با حبسِ نَفَس در بازیِ یحیی سنوار!

سردار باقرزاده از موافقت قطر برای ملاقات تیم کارشناسی ایران با خلبان‌های اسیر کشورمان خبر داد.

نمایندگی‌های فرهنگی کشورمان بسیاری از گزاره‌ها و روایت‌های ادعایی سیاستمداران و رسانه‌های غربی و صهیونیستی که با هدف وارونه نمایی حقیقت صورت می‌گرفت را ابط...

سمیرا جعفری/صبا، در روزهایی که «سینمای زیرزمینی» دیگر یک اتفاق حاشیه‌ای و محدود به چند فیلمساز مستقل نیست و آرام‌آرام به یکی از نشانه‌های بحران در ساختار رسمی تولید و نظارت سینما تبدیل شده، پرسش اصلی این است؛ چرا فیلمساز ترجیح می‌دهد زیرزمین را به سالن‌های رسمی سینما ترجیح دهد؟ پرسشی که پاسخ آن را نمی‌توان

در سال ۲۰۱۲، یونسکو با ثبت جهانی مسجد جامع اصفهان، شناسنامه‌ای بین‌المللی برای یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای معماری ایران صادر کرد.

فیلم «زنده‌شور» ساخته کاظم دانشی، یکی از آثار اجتماعی و جنایی قابل توجه سینمای ایران در سال ۱۴۰۴ است؛ فیلمی که بار دیگر نشان می‌دهد دانشی علاقه ویژه‌ای برای ورود به جهان پرونده‌های قضایی، جرم، مجازات و تصمیم‌های اخلاقی انسان‌ها دارد. او پس از «علفزار» و تجربه فیلمنامه «بی‌بدن»، این بار به سراغ موقعیتی رفته که از نظر دراماتیک ظرفیت بسیار زیادی دارد: آخرین ساعات زندگی چند محکوم به اعدام و تلاش برای جلوگیری از اجرای حکم. فیلم در جشنواره فیلم فجر نیز با استقبال و دریافت چند جایزه همراه شد.

هاتف علیمردانی گفت: اگر مصوبه اخیر مجلس به اجرا برسد کار برای سینماگران متعهد مستقل که به نظر من شاخک‌های حسی جامعه هستند، بسیار سخت می‌شود و جلوی راه تنفس سینمای مستقل گرفته خواهد شد.