به گزارش تابناک؛ اخراج غیرقابل توجیه سرکار خانم دکتر شادمهری، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران از سوی دولت فرانسه، نقطه آشکارساز وحشت دستگاههای اطلاعاتی و دولتی کشورهای هم پیمان آمریکا، نسبت به عمق تاثیرگذاری فرهنگ و تمدن ایرانی در آن سوی مرزها محسوب میشود. بدیهی بود که با توجه به اثبات فعالیتهای جاسوسی و نامتعارف دو دیپلمات فرانسوی در خاک مقدس کشورمان (آن هم در برهه حساس کنونی)، جایی برای استمرار حضور ناموجه آنها در ایران باقی نمیماند. با این حال اقدام پاریس در اخراج رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران که به فعالیتهای قانونمند ومتعارف اشتغال داشته، این پرسش را به ذهن متبادر میسازد که چرا اخراج بی منطق، چرا رایزن فرهنگی؟. طی سالهای اخیر، نمونه چنین اقداماتی را از سوی کشورهای گوناگون شاهد بودهایم: اخراج رایزنان فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کشورهای امارات، کویت، کانادا، آلمان و اکنون فرانسه، نشان دهنده حساسیت ویژهای است که نهادهای پنهان و آشکار قدرت بر روی "قدرت نرم ایران " و افراد دخیل در این روند دارند. شخصیتهایی که با اقدامات موثر خود، پروژهی کلان " ایران هراسی" را در جهان ناکارآمد میسازند. در این خصوص چهار نکته اساسی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:
نخست اینکه طی سالهای اخیر (متعاقب وقوع رویدادهایی مانند اغتشاشات ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴، جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان) نمایندگیهای فرهنگی کشورمان در آن سوی مرزها، تبدیل به بستری جهت روایتگری واقعی از متن و فرامتن رویدادهای "دشمن ساز"در ایران گردید. نمایندگیهای فرهنگی کشورمان بسیاری از گزارهها و روایتهای ادعایی سیاستمداران و رسانههای غربی و صهیونیستی که با هدف "وارونه نمایی حقیقت "صورت میگرفت را ابطال نموده و به مهمترین رسالت خود در نقاط گوناگون دنیا، یعنی "جهاد تبیین در برابر جنگ شناختی دشمن"پرداختند. نوع مواجهه خشمگینانه و هدفمند کشورهای معارض با نمایندگان فرهنگی کشورمان در داخل کشورهای خود، بیانگر موفقیت ایران اسلامی در پیشبرد جنگ روایتهاست. صورت مسئله گویاست. عصر حاضر، عصر «جنگ روایتها» و «تسخیر اذهان» است. در این میان، رایزنان فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به عنوان فعالان خط مقدمِ دیپلماسی عمومی، نقشی کلیدی ایفا میکنند. حساسیت ویژه کشورها و جریانهای رقیب نسبت به این کنشگران خط مقدم …
