رویداد۲۴| رسیدن به اندامی مناسب و دلخواه، رویایی است که هر فردی حتی با کمی اضافهوزن هم، در دورهای از زندگی خود با آن درگیر بوده است. روانشناسان بخشی از این رضایت از خود و اندام را روانی میدانند؛ تصویری که هرروز صبح در آینهای قدی میبینیم، جسم و روحمان را توامان تحتالشعاع قرار میدهد. این میان برخی افراد مدام وابسته به مقبول واقع شدن در اجتماعی هستند که هرروز شرطی جدید را برای پذیرفته شدن آنها میگذارد. اما هرچه هست، حجم شبکههای اجتماعی و القای محبوبیت و موردپسند واقعشدن در کسری از ثانیه، میتواند افراد زیادی را وادار به درگیری درونی و بیرونی با جسم و جان خود کند، به گونهای که حتی عوارض رسیدن به وزنی دلخواه در کوتاهترین زمان ممکن را درنظر نمیگیرند. مدتی است که تب جراحی و برداشتن حجمی از معده و بدن، جای خود را به آمپولهایی داده که هزینهاش از یک جراحی سنگین یا پیکرتراشی کمتر شده است.
آمپولهایی که ابتدا برای درمان دیابت نوع دو معرفی و عرضه شد، منجر به کاهش وزن شد و همین سبب شد به عنوان داروی لاغری هم به کار رود. با وجودی که همه متخصصان و پزشکان تاکید میکنند که این آمپولها به تنهایی نمیتواند سبب کاهش وزن پایدار شود، برخی افرادی که دنبال نسخههای سریع هستند تا تنها با یک تزریق ساده، به وزنی ایدهآل برسند، عوارض این لاغری زودهنگام را درنظر نگرفته و حتی بدون مشورت با پزشک تزریق میکنند. تزریقی که هرچند برای بیماران دیابتی نوع دو توصیه میشود، اما تضمین نمیکند که لاغر شوید و بمانید.
این آمپولها که تزریق آن روی شکم و مانند انسولین فرد میتواند خودش آن را تزریق کند، به شدت توصیه میشود که با مشورت پزشک و درصورت لزوم مصرف شود. آمپولهایی که برای افراد با وزن اضافی بالا و آنها که دیابت نوع دو دارند توصیه میشود، اما آنقدر این روزها در شبکههای اجتماعی و در محافل دوستانه و محل کار و سر هر کوچه و بازاری تبلیغ میشود که افراد زیادی وسوسه میشوند از آن استفاده کنند.
در ایران ابتدا انواع خارجی آن به صورت قاچاق وارد شد و در نهایت آنقدر قیمت آنها بالا رفت که شرکتهای داخلی هم شروع به تولید شبیه آنها کردند و حالا انواع داخلی آن هم به سرعت به فروش میرود. هرچند سازمان غذا و داروی امریکا، سال ۲۰۰۵ اولین داروی این گروه را تایید کرد، اما این به تنهایی …
