به گزارش مشرق، دوم مرداد، سالروز ولادت یکی از تأثیرگذارترین فرماندهان دفاع مقدس است؛ فرماندهای که نامش با بسیاری از مقاطع سرنوشتساز تاریخ معاصر ایران گره خورده است. شهید سرلشکر پاسدار احمد کاظمی از نخستین روزهای دفاع مقدس تا واپسین روزهای عمر خود، همواره در متن میدان حضور داشت؛ حضوری که تنها به فرماندهی در عملیاتهای بزرگ جنگ محدود نشد و در سالهای پس از جنگ نیز با تحول در ساختار نیروهای سپاه، توسعه توان دفاعی کشور و مدیریت بحرانهای ملی ادامه یافت. مرور زندگی او، تنها روایت یک فرمانده نظامی نیست، بلکه بازخوانی شخصیتی است که بسیاری از همرزمانش، از جمله شهید حسن طهرانیمقدم، او را الگویی از مدیریت جهادی، آیندهنگری و مسئولیتپذیری میدانستند.
آغاز راه یک فرمانده
احمد کاظمی در دوم مرداد ۱۳۳۷ در نجفآباد اصفهان متولد شد. با آغاز پیروزی انقلاب اسلامی به جمع نیروهای انقلابی پیوست و با شروع جنگ تحمیلی، حضور در جبهه را بر هر مسئولیت دیگری ترجیح داد. استعداد نظامی، قدرت تصمیمگیری و روحیه حضور در میدان، سبب شد در مدت کوتاهی مسئولیتهای مهمی را برعهده بگیرد.
در سالهای دفاع مقدس، فرماندهی لشکر ۸ نجف اشرف به او سپرده شد؛ یگانی که در بسیاری از عملیاتهای بزرگ جنگ نقشی تعیینکننده ایفا کرد. همرزمانش روایت میکنند که احمد کاظمی هیچگاه فرماندهی را از پشت قرارگاه تجربه نکرد. او همواره در کنار نیروهایش حرکت میکرد و پیش از آنکه دستور دهد، خود شرایط میدان را از نزدیک میدید. همین ویژگی، اعتماد رزمندگان را به او دوچندان کرده بود و باعث میشد تصمیمهایش با اطمینان اجرا شود.
فرماندهای که در سختترین عملیاتها درخشید
نام احمد کاظمی با عملیاتهای بزرگ دفاع مقدس پیوند خورده است، اما شاید یکی از مهمترین نقشآفرینیهای او در عملیات بیتالمقدس رقم خورد؛ عملیاتی که به آزادی خرمشهر انجامید.
در آن زمان، او فرمانده تیپ نجف اشرف بود. نیروهای تحت فرمانش با عبور از رودخانه کارون و نفوذ به عمق خطوط ارتش عراق، خود را به جاده اهواز ـ خرمشهر رساندند. استقرار این نیروها در محور ارتباطی دشمن، نبردی سنگین و تنبهتن را رقم زد و یکی از مهمترین گامها برای محاصره و آزادسازی خرمشهر برداشته شد.
این عملیات تنها یک موفقیت نظامی نبود؛ بلکه نشان داد احمد کاظمی …
