ابوالقاسم شهریاری در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه در فلسفه علم، پرسشِ دقیق ۹۰ درصد پاسخ است، اظهار کرد: علم با پرسشگری زنده میماند، تا پرسشی مطرح نشود، فرضیهای شکل نمیگیرد و تا فرضیهای در کار نباشد، گسترش مرزهای دانش میسّر نخواهد بود.
وی افزود: چیزی به نام پرسش نامطلوب وجود ندارد؛ زیرا در بدترین حالت، پرسش یا سفسطه است که با استدلال و منطق میتوان فرد را نسبت به آن آگاه و مجاب ساخت یا بی ارتباط با موضوع است. آنچه در حال حاضر در مواجهه با نسل جوان برای اساتید چالشبرانگیز گردیده، پرسشهای متوالی نیست، بلکه داوری شخصی و ورود به حیطه نظرپردازی است؛ بدین معنا که دانشجو داوری میکند این موضوع خوب است یا بد.
این استاد مدعو دانشگاه فردوسی با تأکید بر اینکه دانشگاه و کلاس درس، عرصه پرسشگری محسوب میشود، عنوان کرد: کلاس خوب، کلاسی است که در آن پرسش دانشجو بر تدریس استاد غلبه کند؛ همچنین وظیفهٔ اساسی اساتید، آموزش تمایز نظریه پردازی و توهم دانایی از هنر پرسشگری است تا این حقیقت را روشن سازد که نظرپردازی و صدور رای قطعی، هرگز با پرسشگری ارتباط ندارد.
شهریاری با اشاره به بهترین واکنش در برابر پرسشهای نادرست و چالشی دانشجویان، بیان کرد: اگر پرسش دانشجو را نادرست بدانیم و در برابر آن موضع بگیریم، این برخورد با ویژگیهای نسل جوان سازگار نبوده و چالش برانگیز میشود. بنابراین، بهترین راهکار این است که پرسشِ مطرحشده از سوی دانشجو را به دو یا سه پرسش متقابل تبدیل کنیم و به او نشان دهیم که موضوع مورد اشاره یا دربردارنده مفاهیم چندگانه است یا با تعارض روبهرو است، تا دانشجو مقابله منفی نکند و در عین حال، آموزش نیز صورت گرفته باشد.
هنر پرسشگری با درس روش پژوهش امکان پذیر میشود
وی تاکید کرد: دانشجویان پس از ورود خود به دانشگاه، باید پایهای ترین درس، یعنی روش پژوهش را بگذرانند تا با نحوه سوال پرسیدن، ساخت فرضیه و ویژگیهای یک سوال خوب آشنا …
