به گزارش ایسنا، با افزایش سرمایهگذاری در انرژیهای پاک، شبکه برق کشورهایی مانند اندونزی، هند و ویتنام دیگر توان همگامی با رشد ظرفیت تولید را ندارد. توسعه و نوسازی شبکههای انتقال میتواند هم پاسخگوی افزایش تقاضای برق در منطقه باشد و هم وابستگی به سوختهای فسیلی را کاهش دهد.
بر اساس گزارش آژانس بینالمللی انرژی (IEA)، جنوب شرق آسیا ۹ درصد جمعیت جهان را تشکیل داده و همچنین در چهار درصد از تولید ناخالص داخلی جهان سهیم است و با ادامه سیاستهای فعلی تا ۲۰۳۵، نزدیک به ۲۰ درصد از رشد تقاضای جهانی انرژی به این منطقه مربوط خواهد بود. برای پاسخگویی به این تقاضا و کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی، هشت کشور منطقه اهداف دستیابی به انتشار صفر گازهای گلخانهای را تعیین کردهاند.
سرمایهگذاری گسترده در انرژیهای تجدیدپذیر و برقیسازی طی یک دهه گذشته، نیاز منطقه به واردات سوختهای فسیلی را کاهش داده و در ۲۰۲۵، حدود ۳۰ میلیارد دلار از هزینه واردات کاسته است. ظرفیت انرژیهای تجدیدپذیر جنوب شرق آسیا در ۲۰۲۴، به ۱۲۰ گیگاوات رسید و پیشبینی میشود با ادامه سیاستهای فعلی تا ۲۰۳۵ تقریبا سه برابر شود. در صورت تحقق اهداف اعلام شده، این ظرفیت حتی میتواند پنج برابر شود. با این حال، آژانس بینالمللی انرژی میگوید تحقق چنین رشدی مستلزم سرمایهگذاری سنگین دولتهای منطقه در شبکههای انتقال و توزیع است.
این شبکهها باید تا ۲۰۵۰، بیش از دو برابر گسترش یابند تا بتوانند با افزایش تقاضا همگام شوند و نوسانات بیشتر در عرضه و تقاضای برق را مدیریت کنند. برای تحقق تعهدات اعلام شده، سرمایهگذاری سالانه در شبکههای برق و سامانههای ذخیرهسازی باید از ۱۳ میلیارد دلار فعلی، به ۵۰ میلیارد دلار در ۲۰۵۰ برسد.
در سراسر آسیا، مصرف انرژی طی دهه گذشته حدود ۵۰ درصد افزایش یافته، اما سرمایهگذاری در زیرساختهای انرژی تقریبا بدون تغییر مانده است. تقاضای برق و سرمایهگذاری در تولید برق، هر دو با سرعتی بیشتر از زیرساختهای مورد نیاز برای پشتیبانی از آنها رشد کردهاند. بانک توسعه آسیایی نیز کمبود سرمایهگذاری در شبکههای انتقال منطقه را یکی از موانع اصلی …
