خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: گاهی یک تصویر، بیش از هزاران خبر و گزارش در حافظه تاریخ ماندگار میشود. مرداد ۱۳۹۶، تصویری از یک جوان ایرانی با دستان بسته و نگاهی آرام در برابر یکی از نیروهای داعش منتشر شد؛ تصویری که تنها چند دقیقه طول کشید تا مرزهای جغرافیا را پشت سر بگذارد و به یکی از ماندگارترین قابهای سالهای نبرد با تروریسم تبدیل شود. آن جوان، محسن حججی بود؛ رزمندهای که دو روز بعد به شهادت رسید، اما روایت زندگی و شهادتش، فراتر از یک واقعه نظامی، به بخشی از حافظه جمعی ایرانیان تبدیل شد.
قابی که از میدان نبرد فراتر رفت
تاریخ نبردهای معاصر، تصاویر ماندگار کم ندارد؛ تصاویری که گاه بیش از دهها کتاب و روایت، حقیقت یک واقعه را بازگو میکنند. در میان همه تصاویر منتشر شده از نبرد با داعش، شاید هیچ تصویری به اندازه عکس اسارت شهید محسن حججی در ذهن مردم ایران ماندگار نشده باشد.
در آن قاب، خبری از اضطراب و هراس نبود. رزمندهای جوان با دستان بسته، در حالی که یکی از نیروهای داعش او را در میان گرفته بود، با نگاهی آرام و استوار به دوردست خیره شده بود. همین آرامش، همان چیزی بود که میلیونها نفر را متوقف کرد؛ تصویری که ابتدا رسانههای وابسته به داعش برای نمایش قدرت خود منتشر کردند، اما برخلاف انتظارشان، به نمادی از شکست روانی این گروه تروریستی تبدیل شد.
انتشار گسترده این تصویر، موجی از واکنشها را در ایران و خارج از کشور به همراه داشت. کاربران شبکههای اجتماعی، هنرمندان، نویسندگان، شاعران و فعالان فرهنگی هر کدام به شکلی درباره آن نوشتند و گفتند. بسیاری معتقد بودند که این تصویر، روایت تازهای از مفهوم مقاومت را پیش روی جامعه قرار داد؛ مقاومتی که نه در هیاهوی میدان نبرد، بلکه در آرامش چهره یک اسیر متجلی شده بود.
تنها دو روز بعد، خبر شهادت او منتشر شد. داعش، مطابق شیوه همیشگی خود، این جنایت را نیز به نمایش گذاشت، اما آنچه در حافظه مردم ماند، نه خشونت داعش، بلکه همان نگاه آرام رزمنده ایرانی بود؛ نگاهی که به یکی از ماندگارترین تصاویر سالهای مبارزه با تروریسم تبدیل شد.
جوانی که سالها پیش مسیرش را انتخاب کرده بود
شهرت محسن حججی با انتشار تصویر اسارتش آغاز نشد؛ آن تصویر تنها آخرین فصل از مسیری بود که سالها …
