دریافت 75 MB
داوود مرادیان کارگردان مستند «فرمانده هرمز» که به دوران، نگرش و دستاوردهای نظامی شهید تنگسیری میپردازد در گفتگو با خبرنگار مهر درباره سابقه خود بیان کرد: من پیش از این مستند، سالها روی موضوعات مرتبط با جزایر و نیروی دریایی کار کردهام. مجموعه مستند «سلاح ایرانی» را ساختهام که در آن مصاحبههای بسیار عمیقی درباره موضوعات مختلف، از شناورها گرفته تا تاریخ، انجام دادهام. به همین دلیل، ذهنیت و شناختی کامل از فرماندهی و این حوزه داشتم. از سال ۱۳۸۶ با روابط عمومی سپاه همکاری کردم و بعد از سال ۱۳۸۶ بهعنوان مستندساز در نیروی دریایی حاضر شدم. مجموعه مستند «اشغال جزایر» و همچنین مجموعههایی که احتمالاً بخشهایی از آنها را در فضای مجازی دیدهاید، مانند مجموعه مستند «روایت یک تنگه» که از پرستیوی پخش شد حاصل همین سالهاست. این وظیفهام بود که سراغ این موضوع بروم؛ چراکه به نوعی هم به خود شهید قول داده بودم.
عقبافتادگی در درک راهبردهای رسانهای
مرادیان در پاسخ به پرسشی درباره دیر آشکار شدن اهمیت و جایگاه فرماندهان و مسئولان کشورمان عنوان کرد: این مسئله به مدیریت رسانه برمیگردد و البته به خود افراد هم مربوط است. بعضی فرماندهها شاید شرم حضور داشته باشند و نخواهند تا زمان حیاتشان درباره آنها بحث شود یا دستکم در زمان مسئولیتشان این اتفاق بیفتد. وقتی میروند، سیستم هم شاید نخواهد فرماندهی که رفته برجسته شود.
وی ادامه داد: ما در فضای رسانهای خودمان دچار عقبماندگی در درک راهبرد هستیم و من این را با گوشت و پوستم حس کردهام. به طور مثال از زمان نادرشاه، هر بار که ایران به سمت ایجاد یک نیروی مقتدر دریایی بومی رفت، عواملش را کشتند، یا بعضاً به شاهها اولتیماتوم دادند که حق ندارید توپ روی شناورت ببندید و یا مثلاً در دوره محمدرضا پهلوی، اگر به او چیزی میدادند، همراه با مستشاران بود و برای تعمیرش باید به هندوستان میرفت. آنها حتی موشک استاندارد شلیک نکردند که بتواند صد کیلومتر طی کند بلکه از موشکهای بیست کیلومتری استفاده …
