شاخصهای تورم و فلاکت در ایران طی ماههای اخیر رکوردهای تلخی را ثبت کردند که هر دو نشان دهنده سخت شدن زندگی است.
جدیدترین آمارهای مرکز آمار ایران نشان میدهد تورم نقطه به نقطه خوراکیها و آشامیدنیها در تیرماه ۱۴۰۵ به ۱۲۸.۱ درصد رسیده است؛ رقمی که فاصله قابل توجهی با تورم عمومی ۸۷.۹ درصدی کشور دارد.
در همین حال برخی اقلام پروتئینی رشد قیمتی چند صد درصدی داشتهاند؛ برای نمونه تخممرغ و مرغ در یک بازه یکساله حدود ۳۴۲ درصد گران شدهاند.
آخرین شاخص فلاکت هم که مربوط به تیرماه است نشان می دهد این عدد به ۷۵.۱ درصد رسیده که در مقایسه با پایان سال گذشته ۱۶.۹ واحد درصد بدتر شده است.
با این وضعیت و به صورت کلی هزینه خرید یک سبد ثابت مواد غذایی نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیش از دو برابر شده است؛ اتفاقی که باعث شده بسیاری از خانوارها ناچار شوند بخشی از کالاهای مصرفی خود را کاهش دهند یا جایگزینهای ارزانتر را انتخاب کنند.
کودکان ایرانی در معرض سوء تغذیه؟
افزایش تورم کاهش قدرت خرید را به دنبال خواهد داشت و همین موضوع باعث کوچک شدن سفره خانواده ها شده است. اما در این بین نوزادان ، کودکان و نوجوانان بیشتر از بزرگسالان قربانی مشکلات تورمی شدهاند.
آنها که باید نسل آینده را بسازند، حالا در دوره رشد خود با فقر دریافت مواد غذایی و سوء تغذیه درگیر هستند و بنابراین بازدهی و راندمان آنها در آینده بسیار کاهش داشته و این موضوع خسارت های عمیق و بنیادی را بر جامعه تحمیل خواهد کرد.
در شرایط تورمی، خانوادههای کمدرآمد معمولاً ابتدا مصرف مواد غذایی گرانتر اما مغذیتر، بهویژه منابع پروتئین را کاهش داده و به غذاهای ارزانتری که ارزش غذایی پایین دارند روی میآورند. این مسئله میتواند دریافت پروتئین، آهن، روی، و انواع ویتامینها و سایر ریزمغذیهای ضروری برای رشد را کاهش دهد.
بنابراین این نسل که نمیتوانند در دوران رشد انواع ویتامین و پروتئین را مصرف کنند ، در آینده درگیر انواع مشکلات و بیماری ها خواهند شد و قطعا هزینه های بزرگی را به کشور تحمیل خواهند کرد.
سؤالی که باقی میماند این است که وقتی مواد غذایی ضروری آرامآرام از سبد مصرف حذف میشوند، هزینه واقعی این تغییر را چه کسی در سالهای آینده پرداخت خواهد کرد؟
تنقلاتی …
