گروه اندیشه: جاناتان کویپر، در دانشنامه فلسفه استنفورد مطلبی منتشر کرده تحت عنوان دموکراسی جهانی (Global Democracy) این مقاله را وحید اسلامزاده ترجمه کرده است . دانشنامه فلسفه استنفورد وابسته به دانشگاه استنفورد است. (دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در استنفورد واقع در ایالت کالیفرنیا آمریکا که در سال ۱۸۹۱ تأسیس شد) . اما کویپر در مقاله خود به چه موضوعی می پردازد؟ در حالی که جهانیشدن، ابعادِ سیاسی، اقتصادی و زیستمحیطی را به شدت پیوند زده است، ساختارهایِ حاکمیتی همچنان در چارچوبِ کلاسیکِ «دولت-ملت» باقی ماندهاند. این شکاف، منجر به پیدایش پدیدهای تحت عنوان «کمبودِ دموکراتیکِ جهانی» شده است. این مقاله با هدفِ تحلیلِ ضرورتهایِ گذار به سوی دموکراسی جهانی، به بررسی مدلهایِ موجود—از دولتِ جهانی گرفته تا دموکراسیهایِ شورایی—پرداخته و چالشهایِ ساختاریِ آنها را مورد نقد قرار میدهد. مقاله استدلال میکند که دموکراتیزاسیون نظم بینالمللی، نه تنها برای تأمین عدالت و مشروعیت، بلکه به عنوان یک ضرورتِ ابزاری برای مقابله با بحرانهایِ معاصر و موجهایِ پوپولیستی، امری اجتنابناپذیر است. این مقاله را در ادامه می خوانید:
**** مقدمه
در عصرِ معاصر، گسترشِ پیوندهایِ اقتصادی، زیستمحیطی و امنیتی، شکافِ عمیقی میان «محدودهی قدرتِ سیاسی» و «محدودهی حاکمیتِ دموکراتیک» ایجاد کرده است. در حالی که چالشهایِ بنیادینِ بشریت—از تغییراتِ اقلیمی گرفته تا مدیریتِ بحرانهایِ مالی و پاندمیها—صرفاً از طریقِ سازوکارهایِ سنتیِ «دولت-ملت» قابلحل نیستند، فرآیندهایِ تصمیمگیریِ کلیدی در سطحِ بینالمللی همچنان از «کمبودِ دموکراتیک جهانی» (Global Democratic Deficit) رنج میبرند. این فقدانِ نمایندگی، نه تنها مشروعیتِ سازمانهایِ بینالمللی را به چالش میکشد، بلکه بستری برای ظهورِ پوپولیسم و عقبگردِ دموکراسی در سطحِ ملی فراهم میآورد. این مقاله با هدفِ بازتعریفِ «دموکراسی جهانی»، فراتر از بحثهایِ سنتیِ امکانپذیری، به بررسیِ ضرورتهایِ ابزاری، هنجاری و مشروعیتبخشِ این مفهوم میپردازد و استدلال میکند که دموکراتیزاسیونِ نظمِ جهانی، نه یک آرمانگراییِ انتزاعی، بلکه ضرورتی برایِ بقایِ کارآمدیِ حکمرانیِ بینالمللی است.
حوزهای از مطالعات آکادمیک و فعالیتهای سیاسی است …
