عصر ایران- در سال 1955، زمانی که هنوز خبری از کراس اوورهای امروزی نبود، کارخانه گورکی شوروی خودرویی عجیب و متفاوت به نام GAZ M-72 را معرفی کرد؛ یک سدان 5 نفره که ظاهر و بخش زیادی از بدنه خود را از GAZ M-20 پابدا گرفته بود اما در زیر این ظاهر خانوادگی، از سیستم چهارچرخ محرک و مجموعه فنی مرتبط با خودروی آفرودی GAZ-69 استفاده می کرد. نتیجه، خودرویی بود که در ظاهر یک سدان کلاسیک دهه 1950 به نظر می رسید اما برای حرکت در مسیرهای گل آلود، برفی و ناهموار ساخته شده بود.
GAZ M-72 در واقع ترکیبی از دو دنیای متفاوت بود. بدنه آن از پابدا، یکی از شناخته شده ترین خودروهای سواری شوروی، گرفته شده بود و شاسی، سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک و برخی تجهیزات آفرودی آن از GAZ-69 تامین می شد. این خودرو به جعبه انتقال نیرو برای به حرکت درآوردن هر 4 چرخ مجهز بود و ارتفاع 210 میلی متری آن از سطح زمین، در کنار لاستیک های مناسب مسیرهای خارج جاده، امکان عبور از مسیرهایی را فراهم می کرد که برای یک سدان معمولی دهه 1950 بسیار دشوار بودند.
نیروی محرکه GAZ M-72 از یک موتور 4 سیلندر خطی 2.1 لیتری تامین می شد که حدود 55 اسب بخار قدرت تولید می کرد. این نیرو از طریق یک گیربکس دستی 3 سرعته به چرخ ها منتقل می شد و خودرو می توانست به حداکثر سرعتی در حدود 90 کیلومتر بر ساعت برسد. با توجه به وزن تقریبا 2040 کیلوگرمی، M-72 به هیچ عنوان خودروی سریعی نبود و فلسفه ساخت آن بیشتر بر توانایی حرکت در جاده های نامناسب و شرایط سخت آب و هوایی متمرکز شده بود.
این خودرو 4665 میلیمتر طول، 1695 میلیمتر عرض و 1790 میلیمتر ارتفاع داشت و فاصله محوری آن به 2712 میلیمتر می رسید. با وجود ابعاد نسبتا بزرگ، طراحی ظاهری آن همچنان کاملا به یک خودروی سواری دهه 1950 شباهت داشت؛ موضوعی که امروز یکی از جذاب ترین ویژگی های GAZ M-72 محسوب می شود. در واقع، اگر ظاهر خودرو را ببینید، احتمالا انتظار ندارید که با یک سیستم چهارچرخ محرک و قابلیت های آفرودی روبه رو باشید.
GAZ M-72 خودرویی عمومی برای بازار مصرف انبوه هم نبود و بیشتر برای استفاده سازمان های دولتی و نهادهای مختلف شوروی در نظر گرفته شده بود. همین موضوع در کنار پیچیدگی تولید چنین ترکیبی باعث شد عمر آن کوتاه باشد. تولید M-72 از سال 1955 آغاز شد و در سال 1958 …
