محمود خاقانی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا، درباره اوضاع ناترازی گاز و تاثیر تولید از میادین جدید و از جمله میدان «تخته» در رفع کسری گاز کشور اظهار داشت: ناترازی گاز به ویژه در فصول سرد سال، به معضلی مزمن و چندوجهی تبدیل شده است. این شکاف بین تولید و مصرف، نه تنها زندگی روزمره شهروندان را تحت تأثیر قرار داده، بلکه با ایجاد محدودیت برای صنایع، رشد اقتصادی کشور را نیز با چالشهای جدی روبرو کرده و در این بین کشف میدان گازی جدیدی با نام تخته و تولید از آن اگرچه میتواند به تولید کشور کمک کند اما اینکه می تواند گرهگشای اوضاع ناترازی باشد همچنان محلی از ابهام است.
وی با بیان اینکه بخش عمدهای از ناترازی گاز به مصرف بالای بخش خانگی، به ویژه در فصول سرد سال، برمیگردد، تصریح کرد: قیمتگذاری یارانهای گاز، انگیزهای قوی برای صرفهجویی ایجاد نمیکند و منجر به هدررفت انرژی میشود. ضمن اینکه راندمان پایین صنایع و نیروگاهها نیز به این چالش افزوده است.
این کارشناس حوزه انرژی بیان کرد: ریشه ناترازیها را باید در ترکیبی از تحریمها و سیاستگذاریهای اشتباه جستجو کرد. متاسفانه نمایندگان مجلس در طول دورانهای مختلف، برنامههایی را تصویب کردهاند که یا قابل اجرا نبودهاند یا با موانع جدی روبرو شدهاند. برنامه چهارم توسعه، که یکی از بهترین برنامهها بود، توسط مجلس هفتم اجازه اجرا نیافت. برنامه ششم نیز نتوانست به اهداف خود در زمینه تولید و رفع ناترازی دست یابد و تنها ۲۰ تا ۳۰ درصد تحقق داشت. حتی برنامه هفتم که اخیراً تدوین شده، از نظر بسیاری بدترین برنامه بوده است.
وی ادامه داد: در دولت یازدهم و دوازدهم، قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی با شرکت توتال فرانسه منعقد شد، اما با مخالفتهای داخلی و سپس خروج آمریکا از برجام، توتال و شریک چینیاش (سینوپک) از پروژه خارج شدند. سپس در دولت سیزدهم، وزیر نفت وقت با خوشحالی اعلام کرد که فاز ۱۱ را از صفر تا صد در دولت سیزدهم به اتمام رساندهاند و ناترازیها برطرف خواهد شد. حتی شهید رئیسی، برای افتتاح سکوی فاز ۱۱ که برنامهریزی از دولت یازدهم و دوازدهم شروع شده بود حضور یافت. اما نتیجه چه شد؟ چرا ناترازیها تداوم پیدا کرد؟
خاقانی گفت: با وجود پتانسیلهای عظیم گازی، طرحهای توسعه میادین جدید و همچنین حفظ فشار در میادین …
