به گزارش گروه علمی ایرنا، وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است:
دِیم اوتا فریث (Dame Uta Frith)، یکی از تأثیرگذارترین پژوهشگران در تاریخچه مطالعات اوتیسم، در مقالهای جدید که در نشریه پزشکی روانشناختی/ Psychological Medicine منتشر شده، هشدار داده است که تعریف امروزی از اختلال طیف اوتیسم (ASD) ممکن است آنقدر گسترده شده باشد که سردرگمی ایجاد کند، تفاوتهای مهم را مبهم سازد و گاهی پزشکان را به سمت تشخیص اشتباه هدایت کند.
امروز، اختلال طیف اوتیسم طیف وسیعی از افراد را دربرمیگیرد؛ از کسانی که نیازمند مراقبت مداوم و مادامالعمر هستند تا افرادی که کاملاً مستقل زندگی میکنند، هیچ مشکل زبانی یا یادگیری ندارند و ابتلای آنها به این اختلال در بزرگسالی تشخیص داده میشود.
دیم اوتا پرسش مهمی مطرح میکند: آیا قرار دادن همه این تجربیات زیر یک برچسب، به پزشکان کمک میکند تا نیازهای واقعی هر فرد را درک کنند؟
تعریف اوتیسم چگونه گسترش یافت؟
اوتیسم در آغاز فقط برای کودکان با مشکلات شدید اجتماعی و ارتباطی استفاده میشد؛ اما امروزه، این تشخیص به گروهی بسیار گستردهتر تعلق گرفته است؛ از کودکان با نیازهای بالا تا بزرگسالانی که هیچ مشکل زبانی یا یادگیری ندارند و زندگی مستقلی دارند.
افزایش چشمگیر تشخیصها
آمارها نشان میدهد که تعداد تشخیصهای اوتیسم در بریتانیا از ۴ نفر از هر ۱۰ هزار کودک در دهه ۱۹۶۰ میلادی، به حدود یک نفر از هر ۵۷ کودک رسیده است؛ یعنی افزایشی بیش از ۴۰ برابر داشته است.
دیم اوتا معتقد است که این افزایشِ چشمگیر را نمیتوان فقط به شناخت بهتر و کاهش انگ اجتماعی نسبت داد. بهگفته وی، عواملی مانند تفسیرهای گستردهتر از معیارهای تشخیصی، نقش شبکههای اجتماعی و گرایش فرهنگی به توضیح مشکلات روزمره از طریق برچسبهای پزشکی نیز در این افزایش نقش داشتهاند. پروفسور دِیم اوتا فریث
چرا تشخیص دقیق مهم است؟
دیم اوتا هشدار میدهد که تعریف بیشازحد گسترده میتواند به تشخیصهای اشتباه منجر شود؛ بهویژه زمانی که اضطراب، افسردگی، اختلال بیشفعالی و نقص توجه (اِیدیاِچدی) یا مشکلات دیگر توضیح بهتری ارائه میدهند.
وی تأکید میکند: یک تشخیص اشتباه می تواند به درمان نادرست منجر شود یا حتی باعث شود افراد …
