جهان صنعت نیوز ، آخرین نتایج طرح آمارگیری نیروی کار مرکز آمار ایران از بهار ۱۴۰۵، نشان میدهد که چالش اصلی بازار کار کشور، دیگر فقط «داشتن یا نداشتن شغل» نیست، بلکه کیفیت و پایداری اشتغال نیز به یکی از مسائل جدی تبدیل شده و نهایتا روی معیشت جامعه، خصوصا بخش کارگری تاثیر منفی دارد.
بر اساس گزارشهای رسمی، ۸.۵ درصد از جمعیت شاغل ۱۵ ساله و بیشتر، به دلایل اقتصادی (از جمله رکود کاری، فصلی بودن فعالیت یا نیافتن کار با ساعت بیشتر) کمتر از ۴۴ ساعت در هفته کار کردهاند و آماده پذیرش کار اضافی بودهاند. این شاخص که با عنوان «اشتغال ناقص» شناخته میشود، بیانگر وضعیت «کمکاری اجباری» برای بخش قابل توجهی از نیروی کار است. در نقطه مقابل، ۳۷.۸ درصد از شاغلان بیش از ۴۹ ساعت در هفته مشغول به کار بودهاند. این شکاف ساعات کاری نشاندهنده توزیع نامتوازن فرصتهای شغلی و فشار مضاعف بر بخشی از نیروی کار در کنار وجود بیکاری پنهان در بخش دیگر است.
جمعیت شاغل کشور در بهار ۱۴۰۵ به ۲۴ میلیون و ۶۷۲ هزار نفر رسیده که نسبت به بهار سال قبل، حدود ۴۵۰ هزار نفر کاهش نشان میدهد. در همین دوره، نرخ بیکاری به ۹.۱ درصد افزایش یافته و نرخ مشارکت اقتصادی نیز ۰.۵ واحد درصد افت کرده است. در میان تمامی بخشها، «صنعت» بیشترین آسیب را دیده و سهم آن از کل اشتغال به ۳۱ درصد کاهش یافته، در حالی که بخش خدمات با ۵۳.۸ درصد همچنان بیشترین سهم را دارد.
در این رابطه، حسین رجبپور، پژوهشگر اقتصادی، ضمن اشارهای به آثار جنگ بر بازار کار معتقد است: «در جنگ ۱۲ روزه در بخش کشاورزی حدود سه هزار نفر از بیمهپردازان کم شدند، در صنعت ۴۷ هزار نفر و در خدمات ۲۱۶ هزار نفر کاهش داشتیم. در مجموع در دو ماه خرداد و تیر که دوره جنگ ۱۲ روزه بود، ۲۶۹ هزار نفر ریزش بیمهپرداز داشتیم.» وی تاکید کرده که جزئیات آمار بیمه و اشتغال مربوط به جنگ اخیر هنوز بهطور کامل منتشر نشده و این دادهها معمولا با تأخیر در دسترس قرار میگیرند.
کاهش بیش از ۱.۳ میلیون شغل تماموقت نسبت به سال قبل و همزمان افزایش اشتغال ناقص، زمینهساز شکلگیری پدیدهای است که از آن با عنوان «شاغلان فقیر» یاد میشود. بسیاری از افرادی که در آمار به عنوان شاغل ثبت شدهاند، درآمد کافی برای …
