طبق گزارش «وضعیت سلامت احساسی در سال ۲۰۲۵» که همچنین توسط گالوپ منتشر شده، «شاخص تجربیات منفی»، که میزان استرس، غم و نگرانی روزانه را ردیابی میکند، به بالاترین میزان خود در بیش از یک دهه اخیر رسیده. اگرچه آمریکا، کانادا و منطقه استرالیا/نیوزیلند همواره در صدر این جدول قرار دارند، اما دادهها نشان میدهند که کل جهان ظاهرا دچار نوعی خستگی و فرسودگی دستهجمعی شده است.
در دنیایی که هر روز استرسزاتر میشود، چگونه باید شرایط را مدیریت کنیم؟ چطور برخی افراد میتوانند بدون دچار شدن به فرسودگی شغلی در چنین محیطهایی به کار خود ادامه دهند و حتی در مواجهه با تغییرات و چالشها رشد کنند؟
خیلی از افراد، «سرسختی و پشتکار» را ابزاری برای دوام آوردن در محیطهای پراسترس قلمداد میکنند. اما شما به چیزی بسیار فراتر از آن نیاز دارید. من یک دهه را صرف مطالعه مهارتها و علم شادکامی کردهام و طی تحقیقاتم، دریافتهام که رهبران سازمانی تابآور برای سازگاری با شرایط سخت، به سه عادت متکی هستند:
۱. دروننگری مستمر
بسیاری از مردم به اشتباه با افکار و احساسات خود مثل برنامهای که در بکگراند گوشی در حال اجراست برخورد میکنند؛ یعنی زمانی متوجه آنها میشوند که کل سیستم هنگ کرده و از کار میافتد. اما وقتی سطح فرسودگی شما به ۱۰ از ۱۰ برسد، دیگر خیلی دیر شده. وقتی استرستان ۴ از ۱۰ است، مدیریتش بسیار آسانتر از زمانی است که استرس، ماهها روی هم انباشته شده باشد. در بسیاری از محیطهای کار، کارکنان تصور میکنند «دندان روی جگر گذاشتن و با سختی پیش رفتن» یک جور مدال افتخار است. اما بد نیست بدانید که سرکوب کردن احساسات، سریعترین راه برای رسیدن به فرسودگی است. وقتی تنشهای رو به افزایش را نادیده میگیرید، …
