به گزارش رکنا، آبان ماه سال ۱۴۰۱ و همزمان با ناآرامیهای اجتماعی، مرگ یک جوان بسیجی در خیابان ستارخان تهران به مرکز فوریتهای پلیسی ۱۱۰ گزارش شد. بررسیهای اولیه نشان میداد این جوان که برای برقراری نظم و آرام کردن اوضاع در محل حضور داشت، هدف اصابت نارنجک قرار گرفته و پس از انتقال به بیمارستان، به دلیل شدت جراحات واردشده به ناحیه سر جان خود را از دست داده است.
به دنبال این حادثه، موضوع وارد فاز جنایی شد و تیم جنایی تحقیقات گستردهای را برای شناسایی عامل یا عاملان این حادثه آغاز کرد.
۱۵ ماه بعد
در حالی که تحقیقات برای شناسایی عاملان این حادثه حدود ۱۵ ماه بدون نتیجه مانده بود، کارآگاهان در جریان بررسیهای خود به سرنخ جدیدی رسیدند.
تحقیقات نشان داد همزمان با وقوع حادثه، پایگاه بسیج تیموری در محله طرشت چند جوان را که در جریان ناآرامیها دستگیر شده بودند، در اختیار داشته است؛ افرادی که گفته میشد هنگام دستگیری نارنجک همراه خود داشتند.
با بررسی سوابق این افراد، مشخص شد یکی از آنها مدتی نیز در بازداشت بوده و بعدها مشمول عفو قرار گرفته و آزاد شده است.
در ادامه چهار نفر از افرادی که در جریان تحقیقات مورد ظن قرار گرفته بودند، بازداشت شدند. متهمان در تحقیقات ابتدایی مدعی شدند در جریان ناآرامیهای خیابان ستارخان حضور داشته و از بالای پل به سمت پایین نارنجک پرتاب کردهاند.
یکی از متهمان نیز در اظهارات خود مدعی شد نارنجکی را پرتاب کرده که با سر یکی از نیروهای بسیجی برخورد کرده است.
با توجه به اعترافات اولیه متهمان و تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی به کیفری یک استان تهران ارسال شد.
در دادگاه چه گذشت؟
در ابتدای جلسه رسیدگی، پس از قرائت کیفرخواست، یکی از متهمان به عنوان متهم ردیف اول پای میز محاکمه رفت و اتهام قتل را رد کرد.
او در دفاع از خود گفت: «من اتهامم را قبول ندارم و تمام اعترافات قبلیام تحت فشار گرفته شده است. تا روز دستگیری زندگی عادی داشتم و سر کار میرفتم. اگر مرتکب قتل شده بودم، زندگی عادیام را ادامه نمیدادم و به فکر فرار میافتادم.»
وکیل این متهم نیز با طرح ایراداتی نسبت به تحقیقات …
