به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، مدیریت سازمان تامین اجتماعی در هر دورهای، همواره میان دو نقطه اتکای «حقوق بیمهشدگان» و «تعهدات مالی سازمان» در نوسان بوده است. اما با تغییر مدیریت و مطرح شدن شعارهایی نظیر هوشمندسازی و کاهش بوروکراسی، این پرسش بنیادین مطرح میشود که آیا تغییرات در راس سازمان، به تحولی در بدنه و خروجیهای عملیاتی منجر خواهد شد یا خیر؟
جامعه کارگری در پیگیری مطالباتش بر محور شفافیت متمرکز شده است؛ شفافیتی که نه تنها در ابعاد مالی، بلکه در نحوه انتخاب مدیران و رویکرد به بازرسیها نیز جاری باشد. در این مصاحبه، به کالبدشکافی تضادهای موجود میان ادعاهای سازمان و واقعیتهای زیستی کارگران پرداختهایم تا دریابیم مسیر دستیابی به یک نظام تامین اجتماعی عدالتمحور از کدام گذرگاه میگذرد.
در ادامه گفتوگوی ایسکانیوز با محسن باقری، نماینده کارگران در شورای عالی کار را بخوانید:
باقری درخصوص هشدار مدیرکل وصول حقبیمه سازمان تأمین اجتماعی درباره عواقب فرار بیمهای کارفرمایان برای کارگران، اظهار کرد: موضوع فرار بیمهای بیش از آنکه ناشی از تخلف کارفرما باشد، حاصل قصور خود سازمان تأمین اجتماعی است؛ چرا که اگر سازمان قوانین را درست اجرا کند و در روند اجرایی با کارفرمایان هرگونه توافقهای غیرقانونی یا زد و بند صورت نگیرد، اصلاً فرار بیمهای رخ نمیدهد.
نماینده کارگران در شورای عالی کار در خصوص ابزارهای شناسایی این تخلفات بیان کرد: امروزه فرار بیمهای را میتوان بهراحتی از طریق دفاتر یا پیوندهای سیستمی با اداره مالیات استخراج کرد، زیرا اشخاص و کارگران را نمیتوان پنهان کرد.
او با تأکید بر این موضوع گفت: متأسفانه مشکل اصلی در ضعف آموزش سازمان و سستی بازرسان است. در سالهای اخیر، مدیرعامل برکنار شدهی سازمان تامین اجتماعی مدام از ناترازی صحبت میکرد، در حالی که این وضعیت ناشی از قصور خود سازمان است.
وی با تصریح در این نکته که کارفرمایان طبیعتاً به دنبال پرداخت حقوق کمتر هستند، اظهار کرد: راه احراز این تخلفات توسط قانونگذار برای سازمان پیشبینی شده است و سازمان تأمین اجتماعی مکلف است بازرسیها را فعال کند، اما در عمل بازرسیها فعال نیستند و این اقدامات تنها در کارگاههای زیر پنجاه نفر صورت میگیرد …
