به گزارش تجارت نیوز، در سالهای اخیر، یکی از مهمترین مطالبات جامعه کارگری، حذف شرکتهای پیمانکاری تأمین نیروی انسانی و برقراری قرارداد مستقیم میان کارگر و کارفرمای اصلی بوده است؛ مطالبهای که حتی در مقاطعی با دستور رئیسجمهور نیز همراه شد و امیدهای زیادی را در میان میلیونها کارگر ایجاد کرد. با این حال، آنچه امروز از مصوبه اخیر هیئت وزیران برمیآید، نشان میدهد که حذف پیمانکاران عملاً از دستور کار کنار گذاشته شده و خبری از اجرای وعدهای که بارها درباره آن سخن گفته شده بود، نیست.
کارشناسان حوزه کار معتقدند ادامه فعالیت شرکتهای پیمانکاری صرفاً یک مسئله اداری یا حقوقی نیست، بلکه مستقیماً بر امنیت شغلی، دستمزد، بهرهوری، کیفیت تولید و حتی میزان اعتراضات کارگری اثر میگذارد. از سوی دیگر، فعالان کارگری معتقدند لابی قدرتمند شرکتهای پیمانکاری طی سه دهه گذشته به اندازهای گسترش یافته که حذف آنها به یکی از دشوارترین اصلاحات بازار کار ایران تبدیل شده است. پیمانکاران از چه زمانی قدرت گرفتند؟ / هزاران شرکت پیمانکاری تأمین نیرو در کشور شکل گرفتند و میلیونها کارگر به جای داشتن رابطه مستقیم با کارفرمای اصلی، تحت قرارداد شرکتهای واسطه قرار دارند
اگرچه استفاده از پیمانکاران در پروژههای عمرانی و ساختمانی سابقهای طولانی دارد، اما گسترش شرکتهای تأمین نیروی انسانی به شکل گسترده به نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ بازمیگردد؛ دورهای که سیاستهای کوچکسازی دولت، خصوصیسازی، برونسپاری خدمات و کاهش هزینههای مستقیم دستگاههای اجرایی سرعت گرفت.
در آن زمان بسیاری از وزارتخانهها، شرکتهای دولتی، صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد، معادن، نیروگاهها، بانکها، شهرداریها و حتی مراکز درمانی، به جای جذب مستقیم نیرو، استخدام کارکنان را به شرکتهای واسطه واگذار کردند.
این روند طی دهه ۱۳۸۰ و سپس در دهه ۱۳۹۰ ابعاد گستردهتری پیدا کرد؛ به گونهای که هزاران شرکت پیمانکاری تأمین نیرو در کشور شکل گرفتند و میلیونها کارگر به جای داشتن رابطه مستقیم با کارفرمای اصلی، تحت قرارداد شرکتهای واسطه قرار گرفتند. وعدهای که هنوز عملی نشده است / بررسی مصوبه اخیر هیات وزیران نشان میدهد که خبری از حذف پیمانکاران نیست؛ مسالهای که واکنش فعالان کارگری را در پی داشته است
در سالهای گذشته و به ویژه …
