دیدهبان ایران؛ پریسا هاشمی: زنان ایران هم مانند زنان دیگر کشورهای جهان برای احقاق حق خود میجنگند با این تفاوت که برای بازپسگیری حقوقی که از دست داده بودند هم باید با جامعه مردسالار مبارزه کنند. یعنی علاوه بر پیشرفت زنان ایران باید حقوقی که آنها را به عقب کشانده بود هم به دست میآوردند، حقوقی که پیشتر از آن برخوردار بودند و اما بنا به تغییرات فرهنگی و اجتماعی ابتدای انقلاب از دست دادهاند. یکی از حقوقی که زنان سالها برای به دست آوردن آن جنگیدند موتورسواری با گواهینامه است. دولت مسعود پزشکیان طی دو سال فعالیت خود، بارها اعلام کرد که این حق را برای زنان منطقی میداند و در حال بسترسازی است. اما زنان ایران منتظر دولتها نماندند و به جای تن دادن به قوانین مردسالارانه، پشت فرمان موتورها نشستند تا محدودیتهایی که چون زنجیر به دست و پای آنها بسته شده را از بین ببرند و مقاومت حقوق خود را مطالبه کردند. دولت مجبور به تسلیم در مقابل مطالبه نیمی از جامعه (زنان) شد و بهمن ۱۴۰۴ مصوبه آموزش عملی، آزمون و صدور گواهینامه موتورسیکلت بانوان با نظارت پلیس راهور را ابلاغ کرد.
زهرا بهروزآذر، معاون امور زنان و خانواده رییسجمهوری نیز روز ۵ مرداد ۱۴۰۵ اعلام کرد که نمونه اولیه گواهینامه موتورسیکلت زنان چاپ شده و اظهار امیدواری کرد در مرداد رونمایی شود. اما دولت این نمایش را تا اینجا اجرا کرده و در همین مرحله متوقف شد. این توقف دولت اما به کشته شدن ۱۸ زن موتورسوار و مصدومیت زنان دیگر منجر شد. در حقیقت توقف دولت خسارت جانی و مالی بسیاری را در پی داشته است.
از سوی دیگر نداشتن گواهینامه موتورسیکلت زنان را با مانع بیمهها هم روبرو کرد. شرکتهای بیمه طبق قانون نمیتوانند خسارت فرد بدون گواهینامه را پوشش بیمهای بدهند، و زنان موتور سوار بدون حمایت بیمهای ماندهاند.
به تازگی مهدی قمصریان مدیرعامل صندوق تأمین خسارتهای بدنی گفته: در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ در مجموع ۷۰پرونده خسارتی برای بانوان موتورسواری که تصادف کرده بودند تشکیل شده بود. ۱۶نفر از دختران موتورسوار دارای پرونده خسارتی کمتر از ۱۶سال سن داشتهاند. صندوق در طول این ۲سال حدود ۱۳میلیارد تومان خسارت و دیه بابت تصادفاتی که زنان …
