به گزارش سایت دیده بان ایران؛ با سپری شدن اول شهریورماه، روز پزشک و در آستانه پنجم شهریورماه، روز داروساز، تقویم این روزها بیش از همیشه رنگ سلامت گرفته است؛ روزهایی که در تاریخ کشور به نام مردان و زنانی ثبت شده که بخش مهمی از زندگی خود را برای نجات جان انسانها، کاهش رنج بیماران و بازگرداندن امید به زندگی سپری میکنند اما در این دو مناسبت، تنها نام پزشکان و داروسازان به میان نمیآید بلکه آنچه مسیر پزشکی و دارویی یک کشور را شکل میدهد، سیاستهایی است که برای سلامت مردم ترسیم میشود و تصمیمهایی که تعیین میکند یک نظام سلامت تا چه اندازه میتواند در دسترسی، درمان و عدالت، پاسخگوی نیاز مردم باشد.
سلامت، حوزهای نیست که بتوان آن را صرفاً در اتاق پزشک، بیمارستان یا داروخانه خلاصه کرد. از تولید یک دارو و تجهیز یک بیمارستان گرفته تا تربیت پزشک، توسعه علوم پزشکی، پیشگیری از بیماریها، دسترسی مردم به خدمات درمانی و حتی تابآوری نظام سلامت در برابر بحرانها و تحریمها، همه به یک نگاه کلان و سیاستگذاری دقیق نیاز دارد. در سالهایی که نظام سلامت کشور با مسائل و چالشهای مختلفی روبهرو بوده، یکی از شخصیتهایی که نگاه ویژهای به این حوزه داشته و مسائل پزشکی، دارویی و بهداشت و درمان را با حساسیت دنبال میکردهاند، رهبر شهید انقلاب بودند؛ شخصیتی که بنا بر روایت مسئولان و پزشکانی که در مقاطع مختلف در جلسات و دیدارها در محضر ایشان حضور داشتند، نسبت به جزئیترین مسائل حوزه سلامت نیز پرسش و دغدغه داشتند.
این توجه البته تنها در حد توصیه و بیان دیدگاه باقی نمانده بود. سیاستهای کلی سلامت، یکی از مهمترین اسناد بالادستی برای ترسیم مسیر آینده نظام سلامت کشور بود که توسط رهبر شهید انقلاب در سال 1393 ابلاغ شد؛ سیاستهایی که قرار بود نقشه راهی برای ساماندهی تولیت سلامت، تحقق عدالت در سلامت، توسعه خدمات بهداشتی و درمانی، تقویت تولید داخلی دارو و تجهیزات پزشکی، ارتقای کیفیت خدمات و کاهش آسیبپذیری نظام سلامت در برابر تکانههای بیرونی و تحریمها باشد.
اما شاید برای شناخت دقیقتر این نقشه راه، هیچ چیز به اندازه روایت کسانی که در زمان مسئولیت خود مستقیماً مسائل حوزه سلامت را با ایشان …
