نژلا پیکانیان. گونه فیلمسازی سروش صحت همواره موافقان و مخالفان خودش را چه در میان مخاطبان عام و چه اهالی نقد و منتقدان داشته است. بسیاری بر این باورند اتفاقا فانتزی فیلم و سریالهای صحت بیشتر برای مخاطبان خاص یا به قول معروف نخبه ترها ملموستر و قابل فهمتر است، اما تجربه گیشه نشان داده است که عموم مردم هم ارتباطی که با این نوع کمدی باید می گرفتند را گرفتند و به آثار صحت چه در نمایش خانگی و چه سینما روی خوش نشان دادند.
در همین باره با حسام فروزان، منتقد سینما و مترجم، درباره دنیای فانتزی وجهان فیلمسازی سروش صحت و تازهترین ساخته او «استخر» گفت وگو کردیم.
سروش صحت در «استخر» جدیدترین ساختهاش باز هم سراغ همان سبک فیلمسازی رفته و ردپای فانتزی در این فیلمش هم بسیار پررنگ است. فیلم جدید صحت را چطور دیدید؟
- به عنوان یک علاقه مند به کارهای سروش صحت و ایمان صفایی، از «لیسانسهها»، «مگه تموم عمر چنتا بهاره؟»، «جهان با من برقص» و حتی «صبحانه با زرافهها»، سبک کمدی ابزورد کارهای قبلی او را تا قبل از فیلم «استخر» دوست داشتم و اگر بخواهم درباره این مجموعه یا موقعیتها بگویم، به نظرم آن آثار حتی «صبحانه با زرافهها» هم از فیلم جدید او جلوتر بودند. در واقع من توقع داشتم فیلم جدید او یک یا چند قدم جلوتر از فیلم قبلیاش یعنی صبحانه با زرافهها باشد، اما در استخر دیدم که نهتنها همان مفاهیم و موقعیتهای آثار قبلی او همچنان وجود دارند، بلکه با آوردن بازیگرانی که در دنیای فیلمهای قبلی او نبودند، مثل امین حیایی و سحر دولتشاهی، یک مقدار بازیگرها هم نچسب شدهاند. البته بهجز امین حیایی که خوب بازی کرد، پسر سروش صحت هم در موقعیتهای مختلف فیلم آنطور که باید نتوانست بار کمدی را به دوش بکشد و از پس لحظات کمدی فانتزی برآید و در واقع خیلی به این موقعیتها نچسبیده بود. در نهایت من فکر میکنم صبحانه با زرافهها انتظارات را از صحت بالا برده بود، اما در استخر یک مقدار به تکرار افتاده است.
در سینمای جهان نمونههای خارجی از کمدی فانتزی زیاد داریم که موفق بودهاند و این سبک طرفداران خاص خودش را در همه جای دنیا دارد.
اما شاید این فانتزی …
