دور زدن سد نفوذناپذیر مغز برای دارورسانی هدفمند؛ درمان بیماری‌های دستگاه عصبی مرکزی ممکن می‌شود؟

به گزارش اطلاعات آنلاین، بیماری هایی مانند تصلب بافت‌ها، پارکینسون، آلزایمر و صرع بیماری‌های دستگاه عصبی مرکزی هستند. درمان این بیماری‌ها بسیار مشکل است زیرا سد خونی ـ مغزی از مغز محافظت می‌کند.

سد خونی ـ مغزی نقش دیوار مرزی بین خون و مغز را ایفا می کند؛ به عبارتی دیگر سد جدا کننده مایع برون سلولی مغز از جریان خون است و فقط به بعضی از مولکول ها اجازه ورود به مغز را می دهد. آب و اکسیژن می توانند از آن عبور کنند، همان طور که مولکول های الکل و قهوه اجازه گذر کردن را دارند اما این سد راه عبور 99 درصد از ترکیبات محافظت کننده دستگاه عصبی را می بندد و مانع از رسیدن آنها به مغز می شود.

برای این منظور، نانوذرات نقش دارورسانی را به خوبی ایفا می کنند می توان آنها را از سد خونی ـ مغزی عبور داد؛ مادامی که به طور مداوم آنها را ردیابی و پایش کرد.  

درباره این که در سد خونی ـ مغزی یک مغز زنده و فعال چه اتفاقاتی رخ می دهد اطلاعاتی زیادی در دست نیست. با این حال برخی از داروها عبور می کنند و برخی دیگر با مانع روبرو می شوند. از این لحاظ، سد خونی ـ مغزی مانند جعبه سیاه هواپیما عمل می کند. علت استفاده از این تشبیه این است که رویدادهای بین زمان تزریق دارو و زمانی که دارو در مغز مشاهده می شود در ابهام قرار دارند. با این حال، نانوذرات به طور حتم از سد خونی ـ مغزی عبور می کنند.  

نانوذراتی که برای ورود به مغز هدفمندی می شوند باید از طریق سلول های لایه درون رگی جذب رگ ها شوند. این سلول ها در سد خونی ـ مغزی قرار دارند و وظیفه آنها پذیرش یا عدم پذیرش مولکول های ورودی به بافت مغزی است.

لایه درون رگی لایه نازکی متشکل از سلول است که سطح داخلی رگ های خونی را می پوشاند. این لایه مولکول های تازه وارد را شناسایی می کند. بدین ترتیب مولکول ها از سد خونی ـ مغزی به درون …