حتی یک وسیله باکیفیت نیز اگر در محل نامناسب نصب شود، محدوده سقوط کافی نداشته باشد یا روی سطح سخت قرار بگیرد، میتواند خطرآفرین باشد.
در ایران، الزامات مجموعه استانداردهای ملی ۶۴۳۶ برای تجهیزات زمین بازی و استاندارد ۶۴۳۷ برای سطوح کاهنده ضربه از مراجع مهم ارزیابی هستند. در زمان طراحی و خرید باید آخرین ویرایش استانداردهای لازم، دستورالعمل سازنده و ضوابط نهاد بازرسیکننده مبنا قرار گیرد. ایمنی زمین بازی از طراحی سایت آغاز میشود
پیش از انتخاب وسیله، باید گروه سنی کاربران، مساحت، میزان مراجعه، مسیر ورود و خروج، شیب زمین و زهکشی مشخص شود. کودکان خردسال توانایی و درک خطر متفاوتی از کودکان بزرگتر دارند؛ بنابراین بهتر است فضاهای بازی آنها تفکیک و تابلو گروه سنی در محل نصب شود.
زمین بازی باید از خیابان پرتردد، پارکینگ، آبنماهای عمیق و مسیر خودروهای خدماتی فاصله یا حفاظ مناسب داشته باشد. والدین باید دید کافی به بخشهای مختلف داشته باشند و نیمکت، سطل زباله، درخت و پایه روشنایی نباید وارد محدوده حرکت یا سقوط تجهیزات شوند. کفپوش مناسب چگونه شدت آسیب را کاهش میدهد؟
بخش قابل توجهی از آسیبهای زمین بازی هنگام سقوط رخ میدهد. به همین دلیل، بتن، آسفالت، سنگ و سطوح سخت برای زیر و اطراف تجهیزات مرتفع مناسب نیستند. چمن طبیعی و خاک نیز بهتنهایی گزینه قابل اتکایی محسوب نمیشوند؛ زیرا با خشکی، کوبیدگی یا تغییرات آبوهوا خاصیت جذب ضربه آنها تغییر میکند.
نوع و ضخامت کفپوش پارکی باید با ارتفاع سقوط بحرانی وسیله و نتیجه آزمون فنی محصول متناسب باشد. تایل گرانولی و کفپوش یکپارچه در صورت داشتن مشخصات معتبر و اجرای صحیح، گزینههای رایجی هستند. مقاومت سایشی، لغزندگی در حالت خیس، دوام در برابر آفتاب، زهکشی و قابلیت تعمیر نیز باید بررسی شود.
کفپوش باید تمام محدوده استفاده و سقوط را پوشش دهد، نه فقط فضای مستقیم زیر وسیله. زیرسازی تراز، شیببندی مناسب و اتصال دقیق لبهها از ایجاد فرورفتگی، جمع شدن آب و خطر گیر کردن پا جلوگیری میکند. پس از بهرهبرداری نیز ضخامت، فرسودگی، جداشدگی تایلها و وجود اجسام تیز باید مرتب کنترل شود. تجهیزات بازی باید با سن و توان کودک متناسب باشند
ابعاد پلهها، ارتفاع سکو، نوع دستگیره، سرعت حرکت و میزان …
